اى خفاش بىنوا هم دمى با سليمان كن ، باشد كه براى ابد جايگاه تو ظلمتكدهء جهان هستى نباشد .
اگر به مقدار يك ذراع به سوى ابديت رهسپار شوى ، در حقيقت تو مانند آن گز كه مقياس مساحت است خواهى گشت و اگر با پاى لنگ و زبون به آن سو حركت كنى به بركت عظمت آن سو از لنگى و ناتوانى رهايى خواهى يافت .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 627
پدیدآورندگان: محمد تقي جعفري
ص۶۲۷