4 - به ريسمان آنها كه متصل به خداى متعالست چنگ زنندگانند .
5 - به ولايت آنها تمسك نموده و با تمام وجودشان به ولايت متصلند .
6 - به امامت آنها اقتداء كننده .
7 - به دستوراتشان تسليم شونده .
8 - در انجام اطاعتشان نهايت زحمت را متحمل هستند .
9 - به روز فرجشان انتظار مىكشند .
10 - چشمانشان را به سوى آنها دوختهاند .
اينها از ويژگىهاى پيروان امامان معصوم عليهم السلام است چه اگر همه موارد دهگانه را با دقت بررسى كنيم ، معناى امام و حقيقت ولايتشان ، از وجود آنان درخشش مىكند ، و لذا حضرت به آنها تقاضاى رحمت از خدا مىكند ، صلوات مباركو پاكيزه كنندهو رشد دهنده را بر آنان مرحمت فرما ،
[ الغادِياتِ الرّائِحاتِ ]
در هر صبحگاهان و شبانگاهان .
ششم اتَيْتُكَ مِنَ الابْوابِ الّتى امَرْتَ انْ تُؤتى مِنْها . . .
س : از كدام در بايد وارد شويم ؟
حضرت در فرازهائى از اين دعا به مسئله امامت و اهميت آن در پيشگاه الهى مىپردازد و با عبارتهاى بسيار ظريف از اين مسئله سخن مىگويد . . .
وَ ارْشَدْتَهُ لِمُوالاةِ اولِيائِكَ و مُعاداةِ اعْدائِكَ . . .
خدايا مرا به علاقمندى و تولى دوستانت و تبرى از دشمنانت رهنمون گشتى ، كلمه
[ ارْشَدْتَهُ ]
اگر به معناى راهنمائى و ارشاد اصطلاحى باشد شامل تمام بندگان مىشود و امتيازى را در بر نخواهد داشت ولى حضرت مىگويد : اين بنده ات را خودت مُرشد شدى و به اين مرحله از رشد رساندى كه توانست شايستگى ، تولى و تبرى را در خود پيدا كند .
از اين جمله نورانى به طور روشن ثابت مىگردد كه يافتن محبت اهل بيت عليهم السلام و اظهار آن با [ تَولى و تبرّى ] از علائم عنايتهاى پروردگار متعالست كه به هر كس