گفتههاى خود ، خواست براى آنان بطلان دينشان را روشن كند و برايشان ثابت كند كه عبادت كردن چيزهايى كه مثل زهره و ماه و خورشيد هستند صحيح نيست ، بلكه شايستهء خالق آنها و خالق آسمان و زمين است و آن دليلهايى كه براى قوم خود مىآورد الهام خدا و از دادههاى او بود ، همانطور كه خداوند مىفرمايد : « * ( وَتِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِه ) * » و آنها ادلَّه و حجّتهاى ما بود كه به ابراهيم داديم تا در مقابل قوم خود به آنها استدلال كند .
مأمون گفت : آفرين بر شما ! در مورد اين آيه توضيح بفرمائيد : « * ( رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَلَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ) * » ( [ ابراهيم گفت : ] خدايا به من نشان بده كه چگونه مردهها را زنده مىكنى ، خداوند فرمود : آيا ايمان ندارى ؟ گفت : چرا ، ولى به خاطر اينكه قلبم آرام گيرد - بقره :
260 ) .
حضرت فرمود : خداوند به ابراهيم عليه السّلام وحى فرمود كه : من از ميان بندگانم براى خود دوستى انتخاب خواهم كرد كه حتّى اگر از من بخواهد مردهها را زنده كنم ، اين كار را براى او خواهم كرد ، ابراهيم به دلش الهام شد كه او آن دوست و خليل است ، لذا گفت : خدايا به من نشان بده كه چگونه مردهها را زنده
عيون أخبار الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 401
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٠١