سرداران بيزانس وروم كه دو هزار سال در رم وقسطنطنيه حكومت كردند ، همه
از نژادهاى متعدد اروپائى بودند ، حتى پس از الحاق يونان به امپراطورى ، گاهى در
ميان زمامداران روم ، يونانيان نيز به چشم مىخوردند .
شايد به همين دليل است كه وقتي امپراطورى روم باستان به ضعف گرائيد ودر
قسطنطنيه وپيرامون آن محدود شد ودر محاصره درياى خروشانى از ملتهاى
مسلمان قرار گرفت ، ساير كشورهاى اروپائى به ادعاى ميراث خواهى به پا خاستند ،
وشايد به همين دليل ، لقب قيصر كه مخصوص پادشاهان امپراطورى روم بود در
بسيارى از كشورهاى غربى از جمله آلمان ، براي سران اين كشورها ، به كار مىرفته
است .
بايد توجه داشت كه اين گونه تغيير وتحول در امپراطورى ها ودولتها امرى
طبيعي است ، چرا كه ممكن است حكومت از منطقه اى به منطقه ديگر واز ملتى به
ملت ديگر انتقال يابد ، اما شالودههاى اساسى وويژگى هاى اصلى آن حكومت
همچنان پابرجا بماند .
بنابراين ، أحاديث باارزشى كه از آينده روميان يا به تعبير عرب ها " بنى اصفر "
( مو طلائى ها ) خبر مىدهد ، منظور فقط روميان بيزانس ايتاليائى تبار نيست تا ساير
نژادها وقبائل فرنگى واروپائيان چشم آبى را در بر نگيرد .
به همين دليل مسلمانان در كتابهاى تاريخي خود از اروپائيان گاهى به نام روم
فرنگى نام بردهاند اما در عين حال به همه آنها رومى گفته ، واز آنان با كلمه رومى ها
ياد كردهاند .
علاوة بر آن ، از آيات 31 و 32 سوره روم ، وآيات 12 و 21 سوره كهف
وأحاديث مربوط به آن كه از شرك رومى ها وپيروانشان سخن به ميان آورده چنين
استفاده مىشود كه منظور از روميان در اين منابع ، احزاب وملتهائى است كه
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — صفحة 46
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٤٦