پيرامون نداى معجزه آساى آسمانى مىپردازند وتوطئه هاى خود را جهت ضربه
زدن به موج جديد اسلامى برنامهريزى مىكنند ودر پى قتل آن پيشواى بزرگ الهى
برمىآيند ، اما ايمان آورندگان به غيب كه روايات مربوط به اين نداى آسمانى را
شنيدهاند آگاهند كه اين ندا ، همان نداى حق موعود است وآنان سر بر سجده شكر
مىنهند وبر خشوع دلهايشان در پيشگاه خداوند افزوده مىشود . وهمواره از آن
حضرت سخن مىگويند وخود را جهت يارى وى مهيا مىكنند .
اصلِ رواياتِ مربوط به اين نداى آسمانى كه مردم را به پيروى از امام مهدى ( عليه السلام )
دعوت نموده وأو را با نام خود وپدر بزرگوارش ياد مىكند ، در منابع شيعه وسنى ،
فراوان است ، وبعيد نيست كه به حد تواتر معنوي ( 1 ) برسد . ( 2 )
از امام صادق ( عليه السلام ) نقل شده كه فرمود :
" منادى از آسمان نام صاحب اين امر را ، بانگ زند كه فرمانروائى از آنِ فلانى فرزند فلان است پس
كشتار براي چيست ؟ " ( 3 )
ونيز آن حضرت فرمود :
" دو صيحه رخ دهد ، يكى در آغاز شب وديگرى در پايان شبِ دوم ، هشام بن سالم گويد پرسيدم :
آن ندا چگونه است ؟ فرمود : صيحه اى از آسمان است وصيحه ديگر از سوى إبليس ، پرسيدم : چگونه اين
يكى از ديگرى باز شناخته شود ؟ فرمود : كسى كه اين خبر را قبلا از ما شنيده ، پيش از پيدايش صيحه دوم
از آن با خبر است " ( 4 )
هامش
( 1 ) تواتر معنوي يعنى راويان زيادى يك مطلب را با تفاوت ألفاظ نقل مىكنند بطورى كه براي
انسان ، اطمينان حاصل مىشود كه اين موضوع را معصوم ( عليه السلام ) بيان كرده است . مترجم
( 2 ) ابن حماد اين روايات را در نسخه خطى خود ، در صفحات 59 و 60 و 92 و 93 ومجلسي در
بحار : 52 / 119 و 287 و 289 و 290 و 293 و 296 و 300 ودر بخش هاى ديگر مطرح كردهاند .
( 3 ) بحار : 52 / 396 .
( 4 ) بحار : 52 / 295 .