جايى نزديك گرفته شوند ( 1 ) " .
هنگامى كه آنان به بيابان برسند ، ناپديد گردند . كساني كه پيشاپيش رفتهاند ، باز گردند تا از ماجرا
باخبر شوند اما خود نيز به همان سرنوشت گرفتار شوند وآنان كه در پشت لشكر مىآيند ، خود را به محل
حادثه رسانند وآنان نيز به سرنوشت محتوم ديگران بپيوندند ( 2 ) . "
پس از اين معجزه ، حضرت با سپاهى بيش از ده هزار نفر رهسپار مدينه مىشود
وپس از نبردى كوتاه با نيروهاى دشمن ، شهر را آزاد مىكند . با آزادى دو حرم
شريف ( مكة ومدينه ) آزادى سرزمين حجاز وكنترل آن به پايان مىرسد ، حضرت
از مدينه به سوى عراق روان مىگردد . در اين مسير سپاه ايرانيان ومردم آن ديار به
رهبرى مرد خراساني وشعيب بن صالح به امام ( عليه السلام ) پيوسته وبا آن حضرت بيعت
مىكنند .
امام به سرزمين عراق وارد مىشود . ابتدأ أوضاع داخلي را سامان مىبخشد .
سپس گروههاى باقيمانده از لشكر سفيانى را شكست داده وشورشيان متفرقى را كه
در گوشه وكنار تلاش هاى بىثمرى عليه امام دارند ، سركوب مىكند . آنگاه عراق را
به عنوان مركز حكومت وشهر كوفه را پايتخت آن قرار مىدهد .
با اين اقدام حضرت ، كشورهاى يمن ، حجاز ، إيران ، عراق ودولتهاى خليج ،
يكپارچه تحت فرماندهى ورهبرى آن وجود مبارك قرار مىگيرد .
بر أساس برخى روايتها پس از فتح عراق ، نخستين جنگ حضرت با ترك ها
خواهد بود :
" اولين پرچمى كه براي جنگ برافراشته شود ، جهت مقابله با تركان است كه به شكست آنان منتهى
هامش
( 1 ) سبأ / 51 .
( 2 ) مسند أحمد : 6 / 287 .