روايتي ، به شدت جنگ هاى سفيانى با ابقع وأصهب اشاره مىكند وآن را
موجب نابودى شام مىداند . از امام باقر ( عليه السلام ) روايت شده كه فرمود :
" از نشانه هاى ظهور ، فرو رفتن يك آبادي به نام جابيه از روستاهاى شام ، فرود آمدن ترك ها در
جزيره وروميها در رمله ودرگيرى هاى فراوان در سراسر زمين است تا آنكه شام ويران گردد " ودر
روايتي آمده است : " نخستين سرزمينى كه ويران شود شام است ، علت ويراني شام ، اجتماع
طرفداران سه پرچم ( نيرو ) در آنجاست ، نيروهاى أصهب ، ابقع وسفيانى . " ( 1 )
اما خرابى دمشق كه در كلام أمير مؤمنان ( عليه السلام ) بدان اشاره شد كه فرمود : " دمشق را
قطعاً تخريب خواهم كرد . . آن را مردى از خاندان من انجام خواهد داد " ظاهراً ويراني اى است كه
در نبرد بزرگ آزادسازى قدس اتفاق مىافتد . نبردى كه ميان امام مهدى ( عليه السلام ) با
سفيانى ، يهوديان ورومى ها به وقوع مىپيوندد .
اما سفيانى در نُه ماهه پايانى حكومت خود ، دست به نبردهاى بزرگى مىزند كه
مهمترين آنها با ترك ها وهوادارانشان در قرقيسيا وسپس نبردهاى أو در عراق با
إيراني ها است كه زمينه سازان ظهوراند . طبق برخى روايات يمنى ها نيز با ايرانيان
همراهى مىكنند .
ممكن است سفيانى در مدينه منوره نيز داراى نيروهايى باشد كه در كنار
نيروهاى حكومت حجاز در نبردى كه احتمالا توسط حضرت مهدى ( عليه السلام ) براي
آزادى مدينه انجام مىپذيرد وارد پيكار شوند .
سفيانى پس از شكست در عراق وحجاز ، به شام وفلسطين بازمىگردد تا در
بزرگترين نبرد خود با حضرت مهدى يعنى نبرد بزرگ فتح قدس به مصاف بپردازد .
هامش
( 1 ) ارشاد مفيد ص 359 .