الترجمة
از جملهء خطب شريفه آن بزرگوار وسيد أبرار است در بعض أيام صفين كه خطاب نموده بأصحاب خود در وقتي كه شكست خوردند ودر مقابل أهل شام فرار را برقرار اختيار كردند ، پس در مقام تعرض ملامت ايشان فرمود كه : بتحقيق ديدم جولان كردن وهزيمت نمودن وشكست خوردن شما را در صفهاى خودتان كه جمع مىكردند وبهم مىچسباندند شما را مردمان زبر وخشن ورذل وعربهاى باديه نشين أهل شام ، وحال آنكه شما جوانمردان عربيد وسرهاى شرف وأدب وبيني وپيشى گرفته بر ديگران وكوهان بزرگتر از همه .
وبتحقيق شفا داد آوازهاى سينه مرا آنكه ديدم شما را در آخر كار جمع مىكرديد وبهم مىچسبانيد ايشان را چنانچه آنها جمع وحيازت مىكردند شما را ، وزايل مىكرديد ايشان را از محلها ومقامهاى خودشان چنانچه ايشان شما را زايل مىكردند مىكشتيد ومستأصل مىنموديد ايشان را كشتنى با تير اندازى ، وطعن مىكرديد بايشان طعنه با نيزه ها در حالتي كه برهم مىنشستند أوّل ايشان بآخر ايشان مثل شتران تشنه رانده شده كه انداخته شده باشند از حوضهاى خود ، ودفع كرده شده باشند از مواضع ورود بر آب .
ومن خطبة له عليه السّلام وهى من خطب الملاحم والمأة والسابعة من المختار في باب الخطب
وشرحها في فصلين :
الفصل الأول
الحمد للَّه المتجلَّى لخلقه بخلقه ، والظَّاهر لقلوبهم بحجّته ، خلق