2 - نفاس
و احكام آن
نفاس خونى است كه در هنگام زائيدن ( 1 ) از رحم زن خارج مىشود و
ممكن است همراه با طفل خارج شود و يا بعد از خروج طفل باشد و خروج آن
در هر وقت نيز ممكن است ولى شرط است كه مدت آن كمتر از ده روز باشد و
چنين زنى را در اين مدت نفساء مى گويند .
( مسأله 1756 ) : حكم نفساء در واجبات و مستحبات و حرام و مكروه
همانند حكم حائض است .
( مسأله 1757 ) : هرگاه بعد از گذشت ده روز از زائيدن ، خون ريزى
شروع شود آن خون نفاس نخواهد بود ( 2 ) .
( مسأله 1758 ) : زائيدن ، تنها به تولد طفل كامل نمى شود ،
بلكه اگر بطور به صورت غير كامل هم طفل سقط شود ، حكم زائيدن در نفاس صادق
است هر چند مضغه و يا علقه باشد ، به شرط آنكه يقين كنند كه آنچه خارج شده
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : خواه ولادت طبيعى باشد و يا بوسيله عمل جراحى و
وسائل امروزه از مجراى طبيعى و يا غير طبيعى صورت گيرد و در صورتى كه از
مجراى طبيعى نباشد احتياط شديد در جارى نمودن حكم نفساء ، در مورد چنين زنى
است .
( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اگر بعد از ده روز خون ببيند احتياط
در جمع بين تروك نفساء و عمل مستحاضه تا هيجده روز مى باشد و اين احتياط در
ذات العاده نيز بايد مراعات شود .