( مسأله 1075 ) : هرگاه شخصى اجير شد كه چند سال نماز ديگرى را
بخواند و بعضى از آن را خواند اما مىداند كه اگر باقى آن را بخواند وجه آن را به او
نمى دهند ، اگر مابقى را نخواند اشكالى ندارد .
( مسأله 1076 ) در نماز استيجارى اگر شخصى بعضى از آن را خواند و
فلج شد ، نمى تواند باقى آن را نشسته بخواند و اگر اجازه داشته باشد بايد به ديگرى
بدهد و الا بايد وجه آن را به مجتهد برساند ( 1 ) .
( مسأله 1077 ) : هرگاه شخص نيت نماز قضايش نماز صبح بود و به طور
مثال سهوا به قضاى نماز ظهر و يا نماز عصر مشغول شد اگر نماز قضاى خودش
باشد ، بايد عدول به نماز صبح نمايد و اما اگر نماز قضاى ديگرى باشد بايد
همان را تمام كند و احتياطا اعاده كند ( 2 ) .
( مسأله 1078 ) : هرگاه شخصى نماز قضاى يقينى بر ذمه نداشته
هامش
= فراموش كرده باشد كه نماز ظهر يا نماز عصر را خوانده است اما اگر اعتقاد داشته
باشد كه نماز آن شبانهروز را خوانده است و شروع به نماز ظهر كرد در اين صورت
بايد مابقى نماز شبانه روز را بخواند و نماز ظهرى را كه خوانده صحيح است
ان شاء الله تعالى و در مسأله وجه ديگرى نيز هست كه در محل خود مى باشد .
( 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر ممكن باشد آن را به صاحب آن برساند و در غير اين
صورت به مجتهد برساند .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : فرق بين دو مسأله محل تأمل است و
بلكه معلوم نيست .
محمد كاظم طباطبائى : فرقى ما بين دو مسأله نيست پس اگر قضاى يقينى
بر ذمه او باشد در هر دو مسأله بايد عدول كند و اعاده ندارد و اگر قضاى احتياطى
باشد در هر دو مسأله بايد همان را تمام كند و اعاده هم بنمايد .