( مسأله 1057 ) : اگر شخصى نماز شب را بر خود واجب كرد ، پيش
از نصف شب نمى تواند آن را بجا آورد ( 1 ) اگر چه خوف بيدار نشدن را هم داشته
باشد و اگر چنانچه مى دانست كه وقت تنگ است و تيمم كرد و نماز خواند و بعد
معلوم شد كه وقت باقى است ، احوط ( 2 ) اين است كه آن را اعاده كند و اگر چهار
ركعت از آن را بجا آورده بود و صبح شد ، بجا آوردن ما بقى ركعات اشكالى ندارد .
( مسأله 1058 ) : كيفيت نماز قضا در ركعات و در جهر و اخفات و
قصر و اتمام مانند همان نماز ادا مى باشد .
( مسأله 1059 ) : هرگاه مردى براى قضاى نماز زنى اجير شود ، بايد
قرائت جهريه را جهر بخواند و از طرفى هرگاه زنى براى قضاى نماز مردى اجير
شود در قرائت جهريه ، احوط اخفات خواندن است ( 3 ) .
( مسأله 1060 ) : كسى كه نماز قضاى يقينى بر ذمه خود دارد واجب
است كه عزم قضا كردن در هر زمان داشته باشد .
( مسأله 1061 ) : اگر شخصى ترتيب نماز قضا شده را بداند واجب است
به ترتيب آن عمل كند و هر گاه نداند و ممكن شود كه به ترتيب عمل نمايد بايد
چنين كند مثل آنكه نماز ظهر و عصرى از او فوت شده و ترتيب هر يك را نداند
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - يعنى عمل به نذر نيست .
محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن اگر نماز شب را بنابر
آنچه در شرع ذكر شده نذر كرد ، در صورت ترس از بيمار نشدن بعيد نيست كه عمل
او عمل به نذر هم باشد .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه اقوى .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : اگر ممكن شود در جايى كه نامحرم نباشد در اين
صورت اگر جهر بخواند احسن است .