اگر آن عمل سهوا ( 1 ) واقع شود مبطل نماز نيست چنانچه فعل قليل يا سكوت
قليل نيز مبطل نماز نيست .
( مسأله 1035 ) : قطع نماز به جهت غيبت يا غنا يا حرامى ديگر
با قدرت بر آن ، جايز است ( 2 ) و به جهت ضرر كلى ( 3 ) مالى واجب است و به
جهت ضرر جزئى جايز است .
( مسأله 1036 ) : يكى ديگر از مبطلات نماز خوردن و آشاميدن است
البته اگر منجر به فعل كثير شود و اگر نشود احوط ترك است و ليكن در بطلان
نماز به سبب آن اشكال است .
( مسأله 1037 ) : اگر مقدارى نبات يا امثال آن را در دهان بگذارند تا
اينكه آب شود و فرو رود نماز باطل نمى شود ( 4 ) .
( مسأله 1038 ) : بطلان نماز در اثر خوردن در صورتى است كه از روى
عمد باشد و خوردن از روى فراموشى مبطل نماز نيست چه به سر حد كثرت برسد
و چه نرسد اما اگر به حدى برسد كه صورت نماز را از بين ببرد نماز باطل
مىشود چه از روى عمد باشد و چه از روى سهو .
( مسأله 1039 ) : سومين از مبطلات نماز تكلم كردن به صورت عمدى
و يا به سبب نداشتن مسأله به دو حرف يا بيشتر چه به مهمل باشد و چه غير مهمل
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : بلكه مطلقا .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : وجوب قطع براى موارد مذكوره خصوصا در حرامهاى
شديد و مؤكد و مخصوصا در صورتى كه موضوع آنها با تمام نمودن نماز از بين
برود خالى از قوت نيست .
( 3 ) ميرزاى شيرازى : يعنى ضررى كه تحمل آن جايز نباشد .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : احوط ترك است .