از تطهير بايد قضا نمايد .
( مسأله 171 ) : اگر در آب انگور گلى ريخته شود و آب انگور كف كند ،
هرگاه علم به جوش آمدن آب انگور پيش از آنكه گل مستهلك شود ، حاصل شود
آن آب انگور نجس است ( 1 ) و الا پاك است .
( مسأله 172 ) : هرگاه بر روى زمين بولى ريخته شود و آفتاب آن را خشك
كند پاك است ( 2 ) اگر چه رنگ و بوى آن بول باقى باشد .
( مسأله 173 ) : خون در دل يا جگر يا شكم گوسفند پاك است مگر
آنكه علم به نجاست آن حاصل شود .
( مسأله 174 ) : هرگاه قسمتى از ظرف نجس را آب فرا گرفته باشد و آن را
زير آب كر يا جارى ببرند ، تمام آن پاك مىشود و احتياجى به تعدد ندارد ( 3 ) ،
و همچنين است حكم در مورد دلو ، هرگاه آب چاه با آن ممزوج شود ( 4 ) .
( مسأله 175 ) : هرگاه مخرج بول ( 5 ) خشك شده باشد يا آنكه شك كند
كه بعد از بول مذى آمده يا نه احتياطا بايد دست بمالد و طهارت بگيرد ، و در
بدن هرگاه نجاست بى عين خشك شده باشد ، دست ماليدن به جهت تطهير آن لازم
نيست .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : مطلقا پاك است .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن اگر
چيزى از عين نجاست پس از خشك شدن باقى بماند ، پاك نيست .
( 3 ) ميرزاى شيرازى : محل تأمل است .
( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : مجرد اتصال كافى است .
( 5 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : فرقى ما بين مخرج بول و ساير
اجزاى بدن اگر عين نجاست در آن باشد ، نيست .