Skip to main content

مفاتيح الجنان ( فارسي ) — Page 490

Contributors:

P.490
كه شيخ مرحوم فرموده كه قبرش در خارج كاظمين در قبلي مسجد براثا است دوازدهم برگشتن آفتاب براي حضرت أمير عليه السلام در آنجا وبا اين شرافت وفضايل وبروز آيات إلهية ومعاجز حيدريه در آن معلوم نيست از هزار نفر زاير يكى آنجا برود با آنكه در سر راهشان است ومكرر از آنجا مىگذرند واگر اتفاقا كسى بخواهد درك آن فيضها را نمايد چون به آنجا رسد وببيند در مسجد بسته است از دادن جزيى پولى به جهت باز كردن در آن مضايقه كند وخود را از اين همه فيوضات عظيمه محروم نمايد وحال آنكه گاه شود براي محض تماشاى بغداد وعمارات جبارين در آن مصرفها كند چه رسد به مصارف عظيمه قيمت فضول معاش وامتعه نحسه نجسه يهوديان آن كه گرفتن آن از متممات زيارة غالب از زوار است والله المستعان

مطلب سوم در زيارة نواب أربعة است

اعني جناب أبو عمرو عثمان بن سعيد اسدى وجناب أبو جعفر محمد بن عثمان وشيخ أبو القاسم حسين بن روح نوبختى وشيخ جليل أبو الحسن علي بن محمد سمرى رضي الله عنهم بدان كه از جمله تكاليف زوار در أيام توقف در بلده طيبه كاظمين رفتن به بغداد است بجهة زيارة اين چهار نايب خاص امام عصر صلوات الله عليه كه اگر هر يك از آنها در بلاد بعيده بودند سزاوار بود كه انسان منازل بعيده طي كند ورنج وتعب سفر كشد وبه فيض زيارة آنها نايل گردد زيرا كه در ميان تمام أصحاب خاص أئمة عليهم السلام به بزرگى وجلالت قدر ايشان كسى نمىرسد قريب هفتاد سال به منصب سفارت ووساطت ميان امام عليه السلام ورعيت فايز شدند وبر دست ايشان كرامات بسيار وخوارق عادات بىشمار جارى گرديد وگفته شده كه بعضي از علما قائل به عصمت ايشان شده ومخفي نيست كه همچنانچه اين بزرگواران در حيات خود واسطه بودند ميان ولى عصر صلوات الله عليه ورعيت واز جمله مناصب ايشان رسانيدن عرايض ورقعه هاى حاجت خلق بود به آن حضرت حال نيز به همان منصب شريف مفتخرند وبايد رقاع حاجت كه در شدايد وسختىها نوشته مىشود به توسط ايشان به آن حضرت برسد چنانكه در جاى خود معلوم گرديده وبالجملة فضايل ومناقب ايشان زيادة از آن است كه ذكر شود وهمين قدر براي ترغيب زوار به زياراتشان كافى است واما كيفيت زيارة ايشان پس به نحوى است كه شيخ طوسي رحمة الله عليه در تهذيب وسيد بن طاوس رحمة الله عليه در مصباح الزائر ذكر كرده اند ونسبت داده اند آن را به جناب أبو القاسم حسين بن روح رحمه الله كه فرموده در باب زيارة ايشان كه سلام مىكنى بر رسول خدا وبعد از أو به أمير المؤمنين وبر خديجة كبرى وبر فاطمه زهرا وبر امام حسن وامام حسين وبر هر يك از أئمة عليهم السلام تا صاحب الزمان صلوات الله عليه پس مىگويى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فُلانَ بْنَ فُلانٍ وبجاى فلان بن فلان اسم صاحب قبر وپدرش را مىبرى أَشْهَدُ أَنَّكَ