كند وبكند اين كار را در أوايل روز پيش از زوال آفتاب پس ندبه كند بر حسين عليه السلام وبگريد بر أو وامر كند كساني را كه در خانه اش هستند هر گاه از ايشان تقيه نمىكند به گريستن بر آن حضرت وبرپا دارد در خانه خود مصيبتى به اظهار كردن جزع بر آن حضرت وتعزيت بگويند يكديگر را به مصيبت ايشان به حسين عليه السلام ومن ضامنم براي ايشان بر خدا هرگاه بياورند اين عمل را جميع آن ثوابها را گفتم فداى تو شوم ضامن مىشوى اين ثوابها را براي ايشان وكفيل مىشوى اين ثوابها را فرمود كه بلى من ضامنم وكفيلم از براي كسى كه اين عمل را بجا آورد گفتم كه چگونه يكديگر را تعزيت بگويند فرمود كه مىگويند أَعْظَمَ اللَّه أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ عليه السلام وجَعَلَنَا وإِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَارِه مَعَ وَلِيِّه الإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلامُ يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت ما به حسين عليه السلام وقرار دهد ما وشما را از خواهندگان خون أو با ولي أو امام مهدى از آل محمد عليهم السلام واگر بتواني كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتي چنان كن زيرا كه آن روز نحسى است كه برآورده نمىشود در آن حاجت مؤمن واگر برآورده شود مبارك نخواهد بود از براي أو ونخواهد ديد در آن خيرى ورشدى وذخيره نكند البتة هيچيك از شما براي منزلش در آن روز چيزى را پس هر كه ذخيرة كند در آن روز چيزى را بركت نخواهد ديد در آن چيزى كه ذخيرة نموده ومبارك نخواهد بود از براي أو در اهلش كه ذخيرة براي آنها نهاده پس هر گاه بجا آوردند اين عمل را بنويسد حق تعالى براي ايشان ثواب هزار حج وهزار عمره وهزار جهاد كه همه را با رسول خدا صلى الله عليه وآله كرده باشد واز براي أو است مزد وثواب مصيبت هر پيغمبرى ورسولي ووصى وصديق وشهيدى كه مرده باشد يا كشته شده باشد از زماني كه خلق فرموده حق تعالى دنيا را تا زماني كه بپاى شود قيامت صالح بن عقبه وسيف بن عميره گفته اند كه گفت علقمة بن محمد حضرمي كه گفتم به حضرت باقر عليه السلام كه تعليم بفرما مرا دعايى كه بخوانم آن را در اين روز هر گاه زيارة كنم آن جناب را از نزديك ودعايى كه بخوانم آن را هر گاه زيارة نكنم أو را از نزديك وبخواهم اشاره كنم به سلام بسوى أو از شهرهاى دور واز خانه أم فرمود به من اى علقمة هر گاه تو بجا آوردى آن دو ركعت نماز را بعد از آنكه اشاره كنى بسوى آن حضرت به سلام پس بگو در وقت اشاره به آن حضرت بعد از گفتن تكبير اين قول را يعنى زيارة آتيه را پس بدرستيكه تو هر گاه گفتى اين قول را بتحقيق كه دعا كرده اى به آن چيزى كه دعا مىكند به آن زائران آن حضرت از ملائكة وبنويسد خداوند از براي تو صد هزار هزار درجه
مفاتيح الجنان ( فارسي ) — Page 455
Contributors: الشيخ عباس القمي
P.455