Skip to main content

مفاتيح الجنان ( فارسي ) — Page 421

Contributors:

P.421
آن بقعه مباركه كه بيت الأحزان شيعيان است گريستن ومرثيه خواندن براي آن حضرت واز حديثي كه مروى از صفوان از حضرت صادق عليه السلام است مستفاد مىشود كه تضرع ملائكة در درگاه خدا در لعنت كردن بر قاتلان أمير المؤمنين وبر قاتلان امام حسين عليه السلام ونوحه كردن جنيان بر ايشان وگريه كردن ملائكة كه در دور ضريح امام حسين عليه السلام هستند وبسيارى اندوه ايشان به نحوى است كه اگر كسى آنها را بشنود خوردن وآشاميدن وخواب كردن بر أو گوارا نخواهد بود ودر حديث عبد الله بن حماد بصرى است كه حضرت صادق عليه السلام به أو فرمود به من خبر رسيده كه گروهى مىآيند نزد قبر حسين عليه السلام از أطراف كوفه ومردمانى از غير ايشان وزنانى كه براي آن حضرت نوحه گرى مىكنند وأين در نيمه ماه شعبان است پس بعضي قرائت مىكنند وبعضى قصه مىخوانند يعنى كيفيت شهادت وسائر مصائب را ذكر مىنمايند وپاره اى نوحه گرى مىكنند وبرخى مرثيه مىخوانند پس گفتم آرى فدايت شوم من مشاهده كرده أم پاره اى از آنچه بيان فرمودى پس فرمود حمد خداوندى را كه قرار داد در ميان مردم كساني را كه به نزد ما مىآيند وما را مدح مىكنند ومرثيه مىخوانند براي ما وقرار داد دشمن ما را كساني كه طعنه مىزنند بر ايشان از خويشان ما يا از غير ايشان وتهديد مىنمايند ايشان را وزشت مىشمارند كارهاى ايشان را ودر صدر همين حديث است كه هر كه به زيارة أو مىرود بر أو مىگريد وهر كه به زيارة أو نمىرود بر مصيبت أو اندوهناك مىباشد ودلش مىسوزد هر كه أو را بياد مىآورد وترحم مىكند هر كه نظر مىكند بسوى قبر پسرش در پايين پاى أو افتاده در بيابانى كه خويشى ودوستى نزد أو نيست وحق أو را غصب كردند وجمع شدند جمعى از كافران ومرتدان از دين وياورى يكديگر كردند تا أو را كشتند ودر بيابان دفن نكرده انداختند ومنع كردند از أو آب فراتى را كه سگان مىخوردند وضايع كردند حق رسول خدا صلى الله عليه وآله را ووصيتى را كه در حق أو واهلبيتش كرده بود ) ( ونيز ابن قولويه روايت كرده از حارث أعور كه أمير المؤمنين عليه السلام فرمود : پدر ومادرم فداى حسين شهيد در پشت كوفه به خدا قسم گويا مىبينم جانوران دشتى را از هر نوعي كه گردنها را كشيده اند بر قبر أو وبر أو گريه مىكنند شب را تا صباح فإذا كان كذلك فإياكم والجفاء ) واخبار در اين باب بسيار است

بيستم

سيد بن طاوس رحمة الله عليه فرموده كه مستحب است آدمي را كه هر وقت از زيارة آن حضرت فارغ شود وخواهد كه از روضه مقدسه بيرون رود خود را به ضريح بچسباند وببوسد وبگويد السَّلامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلايَ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صَفْوَةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا خَالِصَةَ اللَّه السَّلامُ عَلَيْكَ يَا قَتِيلَ الظَّمَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا غَرِيبَ الْغُرَبَاءِ السَّلامُ عَلَيْكَ