هر شب سالم بماند وسالم بماند آنچه با أو است وبگويد اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَسِيرِي عِبَرا وصَمْتِي تَفَكُّرا وكَلامِي ذِكْرا )
واز حضرت امام زين العابدين عليه السلام مروى است كه فرمود : من پروا نمىكنم هر گاه بگويم اين كلمات را اگر جمع شوند براي ضرر من جن وانس بِسْمِ اللَّه وبِاللَّه ومِنَ اللَّه وإِلَى اللَّه وفِي سَبِيلِ اللَّه اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَسْلَمْتُ نَفْسِي وإِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وإِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي فَاحْفَظْنِي بِحِفْظِ الإِيمَانِ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ ومِنْ خَلْفِي وعَنْ يَمِينِي وعَنْ شِمَالِي ومِنْ فَوْقِي ومِنْ تَحْتِي وادْفَعْ عَنِّي بِحَوْلِكَ وقُوَّتِكَ فَإِنَّه لا حَوْلَ ولا قُوَّةَ إِلا بِاللَّه الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ مؤلف گويد ادعيه وآداب سفر بسيار است وما در اينجا اقتصار مىكنيم به ذكر چند أدب
أول آنكه سزاوار است براي شخص هرگاه سوار مىشود بِسْمِ اللَّه
را ترك نكند
دوم آنكه نفقه خود را حفظ كند
ودر جاى محكم بگذارد زيرا كه ( روايت شده كه : از فقه مسافر است حفظ كردن نفقه خود )
سوم آنكه در سفر أعانت رفقا كند
واز خدمت وكار كردن در حوائج ايشان مضايقه نكند تا حق تعالى برطرف كند از أو هفتاد وسه اندوه وپناه دهد أو را در دنيا از هم وغم وبرطرف كند از أو اندوه بزرگ روز قيامت را ( وروايت است كه : حضرت امام زين العابدين عليه السلام سفر نمىكرد مگر با اشخاصى كه نشناسند آن حضرت را براي آنكه در راه أعانت آنها نمايد زيرا كه هر گاه مىشناختند آن جناب را نمىگذاشتند كه آن حضرت كارى بكند ) واز اخلاق شريفه حضرت رسول صلى الله عليه وآله نقل شده كه وقتي با أصحاب در سفر بود خواستند گوسفندى بكشند يكى گفت كشتن گوسفند با من ديگرى گفت كندن پوست أو با من وديگرى گفت پختن أو با من حضرت فرمود جمع كردن هيزمش با من گفتند يا رسول الله اين كار را ما خواهيم كرد شما زحمت نكشيد فرمود مىدانم شما اين كار را خواهيد كرد لكن من خوشم نمىآيد كه از شما امتيازى پيدا كنم زيرا كه حق تعالى كراهت دارد كه ببيند بنده خود را كه فضيلت داده خودش را به رفقايش ) وبدان كه ثقيلترين مردم در سفر نزد رفقا آن كسى است كه با آنكه اعضايش صحيح وسالم است تنبلى مىكند ومشغول كارى نمىشود ومنتظر است كه رفقاى أو كارهاى أو را بكنند
چهارم آنكه مسافر مصاحبت كند با كسى كه نظير أو باشد
در انفاق كردن
پنجم آنكه نياشامد از آب هر منزلي مگر بعد از آنكه ممزوج كند أو را به آب منزل قبل
وشايسته ولازم است براي مسافر كه با خود بردارد از خاك بلد خويش واز طينتي كه تربيت بر آن شده است وهر منزلي كه وارد مىشود مقدارى از آن خاك بريزد در ظرف آب خود وآن را حركت دهد پس