Skip to main content

مفاتيح الجنان ( فارسي ) — Page 302

Contributors:

P.302
كه آنها تشرين الآخر ونيسان وحزيران وايلولند وهفت ديگر غير شباط را سى ويك مىگيرند وشباط را در سه سال متوالى بيست وهشت مىگيرند ودر سال چهارم كه سال كبيسه ايشان است بيست ونه مىگيرند وسال ايشان سيصد وشصت وپنج روز وربعى است وتشرين الأول كه أول سال ايشان است در اين سألها موافق نوزده درجه ميزان است وتفصيلش در كتاب بحار الأنوار مذكور است وچون اين ماهها در أحاديث مذكور شده است مجملى در اينجا ايراد نموديم انتهى

باب سوم در زيارات است

ومشتمل است بر يك مقدمه وچند فصل ويك خاتمه

مقدمه در آداب سفر است

چون اراده سفر كنى سزاوار آن است كه روزه بدارى روز چهارشنبه وپنجشنبه وجمعه را واختيار نمايى روز شنبه را يا روز سه شنبه را يا روز پنجشنبه را واجتناب كن از سفر كردن در روز دوشنبه وچهارشنبه وپيش از ظهر روز جمعه واز سفر كردن در اين أيام كه در اين نظم واقع شده ( هفت روزى نحس باشد در مهى زان حذر كن تا نيابى هيچ رنج سه وپنج وسيزده با شانزده بيست ويك با بيست وچار وبيست وپنج ) از بعضي روايات نقل شده كه بيست ويكم سفر كردن خوب است ودر روز هشتم وبيست وسوم خوب نيست وسفر مكن در محاق شهر ودر حالي كه قمر در برج عقرب باشد واگر ضرورتي حاصل شود براي سفر كردن در اين أوقات دعاهاى سفر را بخوان وتصدق كن وهر وقت كه خواهى به سفر رو ( وروايت شده كه : مردى از أصحاب حضرت امام محمد باقر عليه السلام اراده سفري كرد خدمت آن حضرت رسيد تا وداع كند با آن جناب حضرت به أو فرمود كه پدرم علي بن الحسين عليه السلام هرگاه اراده مىنمود كه بيرون رود بسوى بعض املاك خود مىخريد سلامتى خود را از خدا به آنچه آسان بود براي أو يعنى به دادن صدقه به هر چه كه ممكن بود وأين در وقتي بود كه پاى خود را در ركاب مىگذاشت وچون بسلامت از سفر مراجعت مىكرد شكر مىكرد خدا را وتصدق مىداد به آنچه كه ممكن بود آن مرد وداع كرد ورفت وبجا نياورد آنچه را كه آن حضرت فرموده بود پس هلاك شد در راه اين خبر به امام محمد باقر عليه السلام رسيد فرمود اين مرد پند داده شد اگر مىپذيرفت ) وسزاوار است كه پيش از متوجه شدن غسل بكنى پس جمع مىكنى أهل خود را نزد خود ودو ركعت نماز مىگزارى واز خدا خير خود را سؤال مىنمايى وآية الكرسي مىخوانى وحمد وثناى الهى بجا مىآورى وصلوات بر حضرت رسول وآل أو صلوات الله عليهم مىفرستى ومىگويى اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ الْيَوْمَ نَفْسِي وأَهْلِي ومَالِي ووُلْدِي ومَنْ كَانَ مِنِّي بِسَبِيلٍ الشَّاهِدَ مِنْهُمْ والْغَائِبَ اللَّهُمَّ احْفَظْنَا بِحِفْظِ الإِيمَانِ واحْفَظْ