راوي گفت كدام عيد است فرمود كه آن روزى است كه نصب كرد حضرت رسول صلى الله عليه وآله أمير المؤمنين عليه السلام را به خلافت خود وفرمود كه هر كه من مولى وآقاى اويم پس على مولى وآقا وپيشواى أو است وآن روز هيجدهم ذي الحجة است راوي گفت كه چه كار در آن روز بايد كرد فرمود كه بايد روزه بداريد وعبادت كنيد ومحمد وآل محمد عليهم السلام را ياد كنيد وبر ايشان صلوات بفرستيد ووصيت كرد رسول خدا صلى الله عليه وآله أمير المؤمنين عليه السلام را كه اين روز را عيد گرداند وهر پيغمبرى وصى خود را وصيت مىكرد كه اين روز را عيد گردانند ) ( ودر حديث ابن أبي نصر بزنطى است از حضرت رضا عليه السلام كه فرمود : اى پسر أبى نصر هر كجا كه باشى سعى كن كه روز غدير نزد قبر مطهر حضرت أمير المؤمنين عليه السلام حاضر شوى بدرستى كه خدا در اين روز مىآمرزد از هر مرد مؤمن وزن مؤمنه گناه شصت سأله ايشان را ودر اين روز آزاد مىكند از آتش جهنم دو برابر آنچه آزاد كرده است در ماه رمضان وشب قدر وشب فطر ويك درهم كه در اين روز به برادران مؤمن بدهى برابر است با هزار درهم كه در أوقات ديگر بدهى واحسان كن در اين روز به برادران مؤمن خود وشاد گردان هر مرد مؤمن وزن مؤمنه را به خدا قسم كه اگر مردم فضيلت اين روز را بدانند چنانكه بايد هر آينه هر روز ده مرتبه ملائكة با ايشان مصافحه كنند ) وبالجملة تعظيم اين روز شريف لازم واعمال آن چند چيز است
أول روزه
كه كفاره شصت سال گناه است ( ودر خبري است كه : برابر است با روزه عمر دنيا ومعادل است با صد حج وصد عمره )
دوم غسل
سوم زيارة حضرت أمير المؤمنين عليه السلام
وسزاوار است كه انسان هر كجا باشد سعى كند كه خود را به قبر مطهر آن حضرت برساند واز براي آن جناب در اين روز سه زيارة مخصوصة نقل شده كه يكى از آنها زيارة معروفه به امين الله است كه از نزديك ودور خوانده مىشود وآن از زيارات جامعه مطلقه است نيز ودر باب زيارات بيايد إن شاء الله تعالى
چهارم بخواند تعويذى را كه سيد در اقبال
از حضرت رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت كرده
پنجم دو ركعت نماز كند
وبه سجده رود وصد مرتبه شكر خدا كند پس سر از سجده بردارد وبخواند اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ وأَنَّكَ وَاحِدٌ أَحَدٌ صَمَدٌ لَمْ تَلِدْ ولَمْ تُولَدْ ولَمْ يَكُنْ لَكَ كُفُوا أَحَدٌ وأَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُكَ ورَسُولُكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْه وآلِه يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ كَمَا كَانَ مِنْ شَأْنِكَ أَنْ تَفَضَّلْتَ عَلَيَّ بِأَنْ جَعَلْتَنِي مِنْ أَهْلِ إِجَابَتِكَ وأَهْلِ دِينِكَ وأَهْلِ دَعْوَتِكَ ووَفَّقْتَنِي