فِيه بِالرَّحْمَةِ وارْزُقْنِي فِيه التَّوْفِيقَ والْعِصْمَةَ وطَهِّرْ قَلْبِي مِنْ غَيَاهِبِ التُّهَمَةِ يَا رَحِيما بِعِبَادِه الْمُؤْمِنِينَ
روز سىام
اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيه بِالشُّكْرِ والْقَبُولِ عَلَى مَا تَرْضَاه ويَرْضَاه الرَّسُولُ مُحْكَمَةً فُرُوعُه بِالأُصُولِ بِحَقِّ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وآلِه الطَّاهِرِينَ والْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعَالَمِينَ مؤلف گويد كه در تقديم وتأخير دعاها وعبادات هر يك در كتب دعوات مختلف ذكر كرده اند چون روايتش را معتبر نمىدانم متعرض ذكر آنها نشدم ودعاى روز بيست وهفتم را كفعمى در روز بيست ونهم ذكر كرده است وموافق مذهب شيعه در روز بيست وسوم خواندن دور نيست كه انسب باشد انتهى
فصل چهارم در اعمال ماه شوال است
شب أول
از جمله ليالي شريفه است ودر فضيلت وثواب عبادت واحياى آن أحاديث بسيار وارد شده وروايت شده است كه آن شب كمتر از شب قدر نيست واز براي آن چند عمل است
أول غسل است
در وقتي كه غروب كرد آفتاب
دوم أحيا آن شب به نماز ودعا واستغفار
وسؤال از حق تعالى وبيتوته در مسجد
سوم آنكه بخواند در عقب نماز مغرب وعشا ونماز صبح وعقب نماز عيد اللَّه أَكْبَرُ اللَّه أَكْبَرُ
لا إِلَه إِلا اللَّه واللَّه أَكْبَرُ اللَّه أَكْبَرُ ولِلَّه الْحَمْدُ الْحَمْدُ لِلَّه عَلَى مَا هَدَانَا ولَه الشُّكْرُ عَلَى مَا أَوْلانَا
چهارم آنكه چون نماز مغرب ونافله آن را خواند دستها را بسوى آسمان بلند كند وبگويد يَا ذَا الْمَنِّ والطَّوْلِ
يَا ذَا الْجُودِ يَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ ونَاصِرَه صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ واغْفِرْ لِي كُلَّ ذَنْبٍ أَحْصَيْتَه وهُوَ عِنْدَكَ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ پس به سجده برود وصد مرتبه در سجده بگويد أَتُوبُ إِلَى اللَّه پس هر حاجت كه دارد از حق تعالى بخواهد كه إن شاء الله تعالى بر آورده خواهد شد ودر روايت شيخ است كه : بعد از نماز مغرب به سجده رود وبگويد يَا ذَا الْحَوْلِ يَا ذَا الطَّوْلِ يَا مُصْطَفِيا مُحَمَّدا ونَاصِرَه صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ واغْفِرْ لِي كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُه ونَسِيتُه أَنَا وهُوَ عِنْدَكَ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ پس بگو صد مرتبه أَتُوبُ إِلَى اللَّه
پنجم زيارة كند امام حسين عليه السلام را
كه فضيلت بسيار دارد وزيارت مخصوصة اين شب در باب زيارات بيايد إن شاء الله ص 445
ششم ده مرتبه بگويد ذكر يا دائم الفضل را
كه در اعمال شب جمعه گذشت ص 33
هفتم بجا آورد ده ركعت نمازى
كه در شب آخر ماه رمضان گذشت ص 237
هشتم بجا آورد دو ركعت نماز
در ركعت أول بعد از حمد