[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 164 ]
[ ترجمه ]
شرح لغات
خلق : ايجاد بطور ابتكار با اندازهگيرى و محاسبهء مخصوص و لذا اين « وصف » مخصوص خداوند است چون غير از او كسى نيست كه افعال او بطور ابتكار صورت بگيرد . سماوات : جمع سماء هر چيزى كه در جهت بالا قرار بگيرد « سما » است و هر چيزى كه در سمت پائين واقع شود « ارض » است ولى هنگامى كه « سماوات » اطلاق شود مراد از آن آسمان هفتگانه است و علّت اينكه « سماوات » بطور جمع و « ارض » بطور مفرد در قرآن به كار برده مىشود اين است كه در جملهء فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ « 1 » و « خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ » « 2 » علاوه بر اينكه تصريح به جمع و تعدّد سماء شده است بطور جمع نيز به كار رفته است ولى در جملهء « مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ » « 3 » كه دلالت بر هفت زمين دارد « ارض » مانند « سماوات » بطور جمع به كار نرفته است . بعلاوه چون زمينها مانند هم بوده و يك جنس ميباشند دربارهء آنها كلمهء « ارض » بطور جنس به كار برده مىشود ولى آسمانها متفاوت هستند لذا احتياج بجمع بستن هست .