تفسير
وقتى بمنافقان گفته مىشود : با ارتكاب گناه و جلوگيرى مردم از گرايش بايمان و اسلام ( بقول ابن عباس ) يا بكمك و مساعدت بكفّار ( بقول ابو على جبائى ) يا با تغيير دين و تحريف كتاب ( بقول ضحاك ) در زمين فساد نكنيد اينان ميگويند تنها ما هستيم كه اصلاحات بدست ما انجام ميگيرد و ما مصلحيم . در اينكه چگونه اينان خود را اصلاحگر ميدانستند دو نظر است . 1 - نفاق و دو رويى آنان كه از نظر مسلمين زشت و فاسد شمرده ميشد از نظر خودشان عملى پسنديده و بصلاح آنان به حساب ميآمد چه منافقين با اين روش ميخواستند در بين هر دو دسته سالم بمانند . 2 - كارهاى زشتى كه مرتكب ميشدند از قبيل گناه و جلوگيرى مردم از ايمان و يا تحريف كتاب و امثال آن در ظاهر انكار ميكرده و ميگفتند : ما اين كارها را نمىكنيم و ما صالح و مصلحيم و خود اين كار نفاق ديگرى از آنان بود و همانطور كه اظهار ايمان ميكردند و در واقع مؤمن نبودند قرآن ميگويد : آگاه باشيد اينان كه فساد و نفاق را صلاح خود ميدانند يا كارهاى زشت خود را انكار ميكنند اينان فساد گردانند . « أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ » ولى نميدانند . « وَ لكِنْ لا يَشْعُرُونَ » نميدانند نفاقشان بصلاح آنان نيست و يا نميدانند با اين