[ سوره الفاتحة ( 1 ) : آيات 1 تا 7 ]
[ ترجمه ]
شرح لغات اين سوره
حمد - با مدح و شكر معنايى نزديك بهم دارند و كلمات « ذمّ » و « هجا » و « كفران » در مقابل حمد و مدح و شكر مىباشند ، در حمد لازم نشده است كه در برابر نعمت باشد ولى شكر حتماً در مقابل نعمت و نيكى است . رب - پروردگار ، براى اين كلمه چند معنى گفته شده است از اينقرار : 1 - بزرگ و فرمانبردار 2 - مالك ( دارنده ) ، همانطور كه رسول اكرم به مردى فرمود : « أ ربّ غنم ام رب إبل » آيا تو صاحب گوسفندى يا صاحب شتر ، جواب داد هر چه خدا دهد زياد ميكنيم و لذّت ميبريم . 3 - اختيار دار . 4 - پرورش دهنده . 5 - اصلاح گر ، كلمه رب بطور مطلق فقط در مورد خدا به كار ميرود و در مورد اشخاص ديگر با اضافه استعمال مىشود مانند « رَبُّ الدّار » ( مالك خانه ) عالمين - جمع عالم و خود كلمه عالم ، جمعيت كه از جنس لفظ خود مفرد ندارد و بگروهى از صاحبان عقل گفته مىشود . ولى در استعمال مردم ، عالم به معناى همه موجودات است اعم از جاندار و بى جان انسان و يا انواع ديگر و آيه كريمه : « وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ قالَ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » « 1 » ( پروردگار جهانيان چيست گفت :