تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه رسائل ( فارسي ) — صفحة 393

مساهمون:

ص٣٩٣

سؤال صد و چهارده : رمل اندازى نمودن حرام است يا نه ؟

جواب : بلى رمل اندازى مثل قمار بازى است حرام است و اصلى ندارد و نسبت دادن آن به حضرت دانيال عليه السّلام افتراء و بهتان است .

سؤال صد و پانزده : بعضى كتابهاى دعوات مثل جامع الدعوات كه چاپ كرده‌اند بعضى ملاها دارند بيمار نامه دارد

و اسم بيمار و اسم مادر بيمار به حساب جمل حقير بيرون مىآوردند مىگويند كه بيمار فلان روز و فلان شب نظر به او زده‌اند يا پريان به او آزار رسانيده‌اند فلان دوا و فلان آيه مىنويسند و فلان مرغ و فلان گوسفند بكشند كه بيمار شفاء مىيابد اين كار كردن مكر و عوام فريبى مىباشد يا عيبى ندارد ؟ جواب : بلى كتاب بيمار نامه و حساب نامه و فال نامه و آن چه در آنها نوشته شده از مجعولات و اكاذيب دراويش و صوفيه است در مجالس صدوق روايت است كه ما امن بى من صدق كائنا او معرفا يعنى هر كس كه تصديق آنها نمايد ايمان به پيغمبر نياورده و نسبت آنها هم دروغ و افتراء است ، انما يفترى الكذب الذين لا يؤمنون .

سؤال صد و شانزده : سادات كه خمس برمىدارند و فقراء كه زكوات و فطره مىگيرند هر گاه از مئونه سال زياد بشود

بايد خمس اخراج نمايند يا از اين بابت كه ذكر شد نبايد خمس اخراج نمود ، بعضى از مجتهدين فتوى داده‌اند كه نبايد داد به فتواى آن آقاى بزرگوار بايد خمس بدهند يا الَّا فلا . جواب : بلى هر گاه از مؤنه سال زياد بياورند بايد خمس بدارند بنا بر احتياط .
مجموعه رسائل ( فارسي ) — صفحة 393 | السيد عبد الحسين اللاري / هيئت علمى كنگره - بنياد معارف اسلامى