و مبعث پيامبر ( ص ) را جستوجو مىكرد ، و قبل از مبعث آن حضرت عهدنامهاى نوشت و ما حكايتش را به جهت معروف بودنش مختصر كرديم .
از شگفتىهاى اين شهر ، اثر پاى حضرت رسول ( ص ) و روضه و منبر و قبر ايشان در آن مىباشد . در اين شهر درخت خرمايى است كه پيامبر ( ص ) با دست مباركش آن را كاشته است . از عجايب ديگر اين شهر اينكه مشك و تمام عطريات و خوشبوكنندهها وقتى داخل اين شهر شوند بوى خوش آنها چندين برابر مىشود . « 1 » گفتهاند كه مدينه محبوبترين سرزمين نزد خداوند است ، زيرا پيامبر ( ص ) هنگام خارج شدن از مكّه فرمودند : « بارالها ، تو مرا از بهترين شهر در نزد من خارج ساختى ، پس مرا در بهترين سرزمين نزد خود ساكن كن » . ديگر اينكه آن حضرت براى اهل مدينه دعا كردند و فرمودند :
« پروردگارا ، انصار و فرزندان انصار و فرزندان فرزندان انصار را مبارك گردان و به آنها بركت بده . » همچنين در حديثى از پيامبر ( ص ) آمده كه :
« همانا ايمان به مدينه برمىگردد ، همانگونه كه از مدينه شروع شد » .
ما برخى از فضايل اين شهر را - كه بهترين سلامها و درودها بر ساكنانش باد - بيان كرديم و اين شهر را همين افتخار بس كه بيننده از فاصلهء دور نور حضرت پيامبر ( ص ) را مىبيند كه از قبر خارج و به آسمان رفته است .
بين مدينه و درياى سرخ ( قلزم ) كه در مغرب آن قرار دارد ، هفت روز راه است . و به همين جهت مردم عراق ادّعا كردهاند كه مدينه از عراق است . از همين شهر مدينه است كه به چهار جهت زمين انواع سنگ « 2 » صادر مىشود .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الاعلاق النفيسه ، ( ترجمه ) ، ص 70 .
( 2 ) . امروز بهترين سنگهاى مرمر رنگين از وادى هضاب در كنار مدينه استخراج و صادر مىشود .