ايوان طلا ( ذهب )
دكتر سعاد ماهر در كتاب خود گفته است :
جلوتر از رواق شرقى ، يك شبستان وجود داشت كه از زمين صحن مطهر ، به مقدار يك متر بلندتر بود و يا 33 متر طول و 20 متر عرض ، روبهروى درِ بزرگ شرقى قرار داشت . در اين شبستان ، ايوان طلا ( ذهب ) پوشيده شده با ورقهاى طلا وجود داشت . در دو طرف آن ، دو مناره قرار گرفته است . اين ايوان ، با نقش و نگارهايى مزين شده است . روى آن نوشتههاى بسيارى حك شده است كه برخى از آنها به زبان فارسى مىباشد . در دو طرف درِ طلاى مشهور آن ايوان ، يك قصيده به زبان فارسى از شاعر « عرفى » نوشته شده است . « 1 »
شيخ محبوبه و شيخ محمد حسين گفتهاند كه اين شاعر ، عرفى نام داشته است . اما دكتر حسن الحكيم گفته است ، وى عرقى ( با قاف سومين حرف ) نام داشته است . دكتر حسن گفته است قصيده مذكور ، به نام نويسندهاش ، محمد جعفر اصفهانى ، به پايان رسيده است كه تاريخ آن 1156 ه . ق - 1743 م ، مىباشد . شيخ محبوبه و شيخ محمد حسين نيز به چنين موضوعى اذعان داشتهاند كه متوفاى سال 999 ه . ق / 1591 م ، بوده و اين قصيده او ، در مدح امام على ( ع ) است . حروف آن قصيده ، برجسته بوده و زراندود شده است . دو بيت شعر عربى ، در سمت راست ايوان و دو بيت ، در سمت چپ ايوان نوشته شده است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : مشهد الامام علي ، ج 2 ، ص 417 .