داراى يك ورودى مىباشد . مؤلف كتاب « نزهة الغري » براساس روايتى از كتاب الفرحه ، معتقد است كه على بن مظفر ، اين مسجد را به سبب نذرى بنا نموده است كه به دنبال استرداد ملكى كه از او غصب شده بود ، اقدام به نذر آن كرده بود . « 1 » اما در آن روايت ، مطلبى كه تصور او را تأييد كند وجود ندارد . شيخ محبوبه اين احتمال را داده است كه اين نام ، از اسم « الحضرة » گرفته شده باشد . ازاينرو به مسجد الحضره معروف شده است . سپس غلط خوانده شده يا اينكه در آن [ چيز ] سبزى وجود داشته است ، در نتيجه به اين اسم ، نامگذارى شده است .
شيخ محمد حرزالدين ، به هنگام آوردن زندگىنامه شيخ جعفر شوشترى ، متوفاى سال 1303 ه . ق / 1885 م ، مىگويد :
علت اين نامگذارى به اين موضوع برمىگردد كه درويش هندى در حياط متصل به اين مسجد و تقريباً مصادف با عصر ملالىها « 2 » ، سبزى به عمل آورد . ازاينرو از آن تاريخ ، به مسجد الخضرة مشهور شد . « 3 »
در اينجا ، مقصود از سبزى را نفهميدم . شايد قطعهاى از كاشى سبزرنگ باشد كه آن درويش ، بهطور خاص براى آن مسجد جامع ساخته بود كه به سبب زيبايىاش مورد توجه قرار گرفته است و مسجد ، به اسم آن ناميده شده است ؛ همچنانكه بعيد به نظر نمىرسد اين نامگذارى به علت مجاور بودن مسجد با حياطى باشد كه در دوره عثمانى ساخته شده است . همچنين شيخ محمد حسين حرزالدين ، به اين موضوع اشاره كرده و گفته است : « در آنجا ، اماكن مخصوص پختن سفال و سنگ كاشى را ديده است . گويا قبلًا وارد شدن به اين مسجد از
هامش
( 1 ) . ر . ك : نزهة الغري ، ج 2 ، ص 199 . به استناد الفرحه ، ج 2 ، ص 192 .
( 2 ) . خاندان « الملالي » ، اقدامات زيادى در آباد ساختن شهر نجف انجام دادند . اين خاندان در دوران حكومت عثمانى كه سدانت حرم با آنان بود از نفوذ و قدرت بسيارى برخوردار بودند و دوران خدمتكارى و توليت آنها از بهترين ايام نجف مى باشد . اين خانواده از نوادگان ملاعبدالله يزدى هستند كه نويسنده كتاب « الحاشيه » در علم منطق مى باشد . ( مترجم ) .
( 3 ) . ر . ك : المعارف ، ج 1 ، ص 165 .