اين دو آيه حاكى از آن است كه در مورد زنا نوعى مجازات خاصّ زن و مجازاتى ديگر براى هر دو طرف اعم از زن و مرد وجود دارد . مجازات ويژهء زن همان است كه وى را در خانه زندانى كنند تا زمانى كه بميرد يا خداوند راهى براى او قرار دهد . مجازات عمومى زن و مرد يك « آزار » است . البتّه در اين ميان رواياتى وجود دارد حاكى از مجازاتى اختصاصى براى مرد در مقابل مجازات اختصاصى زن و آن نيز عبارت است از يك سال تبعيد از شهرى كه در آن زندگى مىكرده است كه اين در مقابل مجازات زندانى شدن زن در خانه به مدّت يك سال قرار دارد .
مراد از « آزارى » كه در آيات فوق از آن سخن به ميان آمده در سورهء نور بيان شده است و نه آنگونه كه در آثار بسيارى از نويسندگان به چشم مىخورد آيات سورهء نور آيات پيشگفته را نسخ كرده است ، چرا كه نسخ تنها در مواردى مقرّر مىگردد كه جمع ميان دو نصّ [ دو آيه ] متعارض ممكن نباشد و اين در حالى است كه در اينجا جمع امكان دارد و همين نيز لازم و بر هر چيزى مقدّم است زيرا هر يك از اين دو گروه آيات گروه ديگر را تبيين و تفسير مىكند .
ب : آيات سورهء نور كه مىفرمايد : « مرد زناكار و زن زناكار هر يك از اين دو را صد ضربت شلّاق بزنيد و در مورد دين خدا بر آنان دچار دلسوزى نشويد . اگر كه به خدا و روز واپسين ايمان داريد . نيز بايد اين مجازات آنان را گروهى از مؤمنان ببينند . مرد زناكار جز با زن زناكار يا مشرك ازدواج نمىكند و زن زناكار نيز جز مردى زناكار يا مشرك با او ازدواج نمىكند و چنين ازدواجى بر مؤمنان حرام است » « 42 » .
در اينجا تذّكر دو نكته را لازم مىدانيم :
يك : ما با جزم و اطمينان نمىگوييم كه آياتى كه دربارهء حدود زنا ، قذف و لعان وجود دارد همه در پى غزوهء بنى المصطلق يا در اثناى آن و يا در جريان ماجراى افك نازل شده است ، بلكه آنچه گمان بيشتر ما بدان است اين است كه آيات حدّ قذف و زنا مدّتى - كوتاه يا دراز - قبل از اين غزوه نازل شده و به همين دليل نيز
پاورقی
( 42 ) - نور / 3 .