در وضعيتى همانند ، به ابراهيم بن ادهم « 1 » نيز چنين پيشنهاد كردند . گفت : وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ . « 2 » در كتاب المبهج آوردهام : اگر سختىاى به تو رسد خداوند تو را بسنده كند و اگر بيمارىاى تو را در بر گيرد خداوند درمانت دهد .
فصل [ 11 ] : دربارهء همراهى وعدهء خداوند با وعيد او
ابو بكر صديق گفته است : خداوند آيهء عذاب را با آيهء رحمت قرين ساخته است تا بنده هم اميدوار باشد و هم هراسان . فرمود : وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ « 3 » و فرموده است : وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 4 » ، چونان كه فرموده : نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ * وَ أَنَّ عَذابِي هُوَ الْعَذابُ الْأَلِيمُ « 5 » و إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَ ذُو عِقابٍ أَلِيمٍ . « 6 » يكى از پارسايان چون به بستر رفت گفت : كاش از مادر زاده نشده بودم ! همسرش به او گفت : خداوند به تو نيكى كرده و تو را راه نموده است . گفت : آرى ، ولى او برايمان روشن ساخته كه ما بدان درمىآييم ، امّا سخنى از اين ، نگفته است كه آيا از آن بيرون خواهيم رفت . مقصود اين پارسا آيهاى است كه فرمود : وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا . « 7 » دختر ربيع بن خثيم « 8 » از پدر پرسيد : اى پدر ، چرا در حالى كه مردم خفتهاند تو نمىخوابى ؟ گفت : دخترم ، از خفتن مىترسم . خداوند فرموده است : أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ