و اين مخالفت را سبك مىانگاريد ، آيا راهى جز اين دارد كه لشكرها را شتابان به سويتان روانه سازد و در سركوب شما مهار از آنان بگشايد ؟ آيا در چنين صورتى سالم و بيمارتان و نيكوكار و گناهكارتان از يكديگر بازشناخته خواهند شد ؟ مگر نمىبينيد سخن خداوند را كه مىفرمايد : وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً « 1 » . اينك چه فتنهاى از فرمانبرى شيطان و نافرمانى حكمران سنگينتر است .
فصل [ 30 ] : صلح و مصلحتهاى آن
ابن عباد گفته است : سزامندترين چيزى كه كارگزاران به كار بستند و ديگران در پى ايشان بدان اقتدا كردند و مؤمنان آن را بر هرچيزى برگزيدند و مسلمانان در همهء رفتارهاى خود ، چه شادىآفرين و چه غمافزون و چه سودآور و چه زيانده ، آن را برگزيدند ، همان چيزى است كه از رهگذر آن پراكندگى رخت بربندد و كار سامان گيرد ، شمشيرها به نيام رود ، امنيت خيمه گسترد و بدينسان خونها از ريخته شدن مصون ماند ، خلق آرام گيرند ، دشمن سركوب شود ، شادمانى جاودان گردد و از بدىها ايمنى حاصل آيد . هيچچيز از اين سزامندتر نيست و هيچچيز براى به چنگ آوردن پاداش الهى در اين عرصه سودمندتر از صلحى نباشد كه خداوند بدان فرمان داده ، بدان برانگيخته ، بدان تشويق كرده و بدان فراخوانده است ؛ او كه سخنش حق است فرموده است : فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ « 2 » ، وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ « 3 » ، وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما « 4 » و لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ « 5 » . اسكافى در نامهاى كه در آن از صلح ميان ملك نوح « 6 » و صغانى ياد كرده چنين آورده