إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً « 1 » .
فصل [ 22 ] : وقف و صدقات
او را بدان فرمان داد كه از وضع اموال وقف و صدقه آگاهى كسب كند ، از كسانى كه از جانب قاضيان عهدهدار اين اموال شدهاند حساب بخواهد و نيز اموال مربوط به اراضى صدقه و وقف را به كيفيت معين شدهء خويش فراهم آورد و در اين همه خشنودى خداى بزرگوار را طلب كند و كار اين اموال را سامانيافته پيش برد و عوايد اين اراضى را بهطور كامل به صاحبانشان دهد و در اين كار آن جايگاهى را به ياد داشته باشد كه در آن برپايهء آنچه يقين است از او حساب خواهند و او را به كردار خويش سزا دهند : فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ * وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ . « 2 »
فصل [ 23 ] : سپردن جانشينى خود به عالمان در كارهايى كه از محضر وى دور است
ابن عباد آورده است : او را فرمود كه در آنچه به وى واگذار شده است از يارى جانشينان امين و ياران و وكيلان مورد اعتماد بهره جويد تا از رخ نمودن خلل و كاستى و گسستن رشتهء كار در امان ماند . نيكىهاى اين كسان به او نسبت داده شود و بدىهايشان به وى بازگردد . خداوند فرموده است : وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ « 3 » .