فصول پيمانها
فصل [ 5 ] : در پيمانهايى كه دربردارندهء فراخوان به تقواى الهى و آداب حكمرانى بوده است
ابو القاسم عبد العزيز بن يوسف در فرمانى كه از سوى طائع « 1 » به مؤيد الدوله « 2 » صادر شده و به موجب آن وى را بر جرجان ، طبرستان و سرزمينهاى مجاور تا سرزمين جبل گمارده ، چنين آورده است : او را به پرواى از خداوند ، فرمانبرى از او ، ترس از او ، از نظر دور نداشتن او ، چنگ زدن به فرمانهاى او ، دست بداشتن از بازداشتههاى او و بهره گرفتن از دنياى خويش براى آخرت خود ، عمل خود براى علم خويش ، جوانى خود براى پيرى خويش و ديروز خود براى پسين روز خود فراخوانده است و نيز به اينكه در اين همه ، ادب الهى را در تكيه زدن بر كرسى بخشايش ، فرمان راندن به شناختهها و ستودهها ، راستى در گفتار ، چشم فروبستن ، خشم فروخوردن و دست بداشتن [ از بدى ديگران ] پيشه كند و به يقين بداند كه پرهيز از خداوند سودمندترين پشتيبان ، سزاوارترين ياور ، ستودهترين توشه و ارجمندترين ذخيرهء رستاخيز است . خداوند مىفرمايد : إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً * حَدائِقَ وَ أَعْناباً « 3 » و نيز وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ « 4 » . هم در فرمانى كه به قاضى القضاة ابن معروف « 5 » نوشته آمده است : وى را به باور داشتن پرهيز از خداوند كه نشان راهيافتگى است و نيز بدان فرمان داده است كه از خداوند آنسان بپرهيزد كه هر پرهيزكننده از تهديدها و هر برآورندهء وعدههاى او از او مىپرهيزد و نيز وى را