فصل [ 5 ] : فرزندان
ابو العيناء گويد : پدرم به من گفت : خداوند مرا براى تو پسنديده ، ولى تو را براى من نپسنديده و ازاينرو تو را به پاسداشت من سفارش كرده است . من در پاسخ وى گفتم : امّا - به خداوند سوگند - همو تو را به كشتن من متهم داشته و فرموده است : وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ . « 2 » عمر بن عبد العزيز چون به فرزند خود عبد الملك مىنگريست مىگفت : راست گفت خداوند كه فرمود : إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ . « 3 » يكى در نكوهش فرزندان گفته است : در خردسالى پادشاهند و به بزرگسالى دشمن . ابن عباس دربارهء آيهء يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً « 4 » گفته است : من شتران خويش را با هم جفت كردهام . همو گويد : اين آيه دربارهء پيامبران نازل شد ، امّا پس از آن عموميت يافت ؛ [ مقصود از ] يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً لوط عليه السّلام است كه پسرى نداشت ، مقصود از وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ ابراهيم عليه السّلام است كه دخترى نداشت ، مقصود از أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً نيز محمد صلّى اللّه عليه و إله است و مقصود از وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً هم عيسى عليه السّلام و يحيى عليه السّلام . « 5 »