مىافكند ، بلكه تنها شايد كارهاى مهم و مسائل عمده را به جوانان بازگرداند ؛ چرا كه آنان از چنين كارهايى استقبال مىكنند ، تند حركت مىكنند ، ذهنى تيز دارند ، طبع آنان هشيار است و بر ساختن مجد و عظمت آزمندتر و نيازمندتر و علاقهمندترند . خداوند دربارهء يحيى بن زكريا عليه السّلام از اين خبر داده كه او را در سن خردسالى از حكمت برخوردار ساخته است ، چونان كه فرمود : يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا « 1 » . بدينسان ، خردسالى مانع آن نشد كه خداوند به يارى كتاب و توانمندى ، به وى حكمت دهد و او را سزاوار برخوردارى و بر دوش كشيدن آن سازد . ابن عباس دربارهء آيهء وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا « 2 » گفته است : در حالى كه او هفت ساله بود خداوند به وى فهم و درك داد . خداوند در چند جاى كتاب خود از جوانان ياد كرده ، چونان كه فرموده است : إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ « 3 » ، إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ « 4 » و قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ « 5 » . مفسران در تفسير وَ جاءَكُمُ النَّذِيرُ « 6 » گفتهاند : مقصود از اين هشداردهنده ، پيرى است . از همين مضمون است كه فرزانگان گفتهاند : پيرى هشداردهندهء مرگ است . عدى بن زيد نيز در روزگار جاهليت گفته است :
فصل [ 7 ] : كمى و فراوانى
يكى از عالمان گفته است : فراوانى افراد چيزى نيست كه در كتاب خدا يافت شود . آنچه ستوده شده كمترهايند ؛ زيرا شنيدهايم خداوند بر آنانكه كمترند ستايش و ثنا مىگويد و آنان را كه بسيارند مىنكوهد ، آنجا كه فرموده است : ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ « 8 » ؛