فصل [ 11 ] : داستانهايى ديگر از پيامبران
يكى از پيشينيان گفته است : خداوند به چهار چيز بر چهار چيز حجت مىآورد : به سليمان عليه السّلام بر ثروتمندان ، به يوسف عليه السّلام بر بردگان ، به ايوب عليه السّلام بر بيماران و به مسيح عليه السّلام بر تهيدستان . چون در هنگام قيام ابراهيم و محمّد پسران عبد اللّه بن حسن بن حسن ، منصور آهنگ آن داشت كه خانههاى مدينه را ويران كند و درختان خرماى آن را بسوزاند ، جعفر بن محمد عليه السّلام به او گفت : اى امير مؤمنان ، سليمان عليه السّلام نعمت داده شد و سپاس گزارد ، ايوب عليه السّلام گرفتارى ديد و شكيبايى ورزيد ، يوسف عليه السّلام در برابر نيرنگها قرار گرفت امّا بخشود . اينك به هركدام از اينها كه خواهى اقتدا كن . منصور گفت : بسنده است - و آنگاه تصميم خود را شكست . « 2 » چون متوكل از ابو العيناء پرسيد تا كى مردم را مديحه مىگويى و مىنكوهى ؟ گفت : اى امير مؤمنان ، تا زمانى كه نيكى مىكنند و بدى مىكنند . اين حقيقتى است كه از خداوند فراگرفتهام ؛ اگر از بندهاى خرسند باشد او را بستايد و مدح كند و چون بر ديگرى خشم آورد او را ناسزا گويد و بدىاش فاش سازد . پرسيد : چگونه ؟ گفت : خداوند دربارهء ايوب عليه السّلام گفته است : نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ « 3 » و دربارهء وليد بن مغيره نيز فرموده است : عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ « 4 » - و زنيم كسى را گويند كه از قومى نباشد و او را بديشان ملحق دارند . « 5 »