62 - جدّ ربّنا :
يعنى : پروردگارا سپاس و ستايش ، و نعمت و گشايش ، و سلطنت از آن توست و هيچ چيز والاتر و با عظمتتر از تو نيست . [ اين كلمه در آيهء جن / 3 آمده است : « وَ أَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً » . يعنى : و اين كه عظمت پروردگارمان والاست و او نه همسرى گرفته است و نه فرزندى . اين صيغه تنها يك بار در قرآن آمده است . امّا از همين مادّه ، كلمهء « جديد » هشت بار و در همه موارد به عنوان صفت براى « خلق » ، و علاوه بر اين يك بار كلمه « جدد » در آيهء فاطر / 27 آمده است : « وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها » « و از كوهها راهها پديد آورديم ، سفيد و سرخ و به رنگهاى مختلف » . تفسير « جدّ ربنا » به عظمت پروردگار ، چيزى است كه دلالت لغوى كلمه آن را مىپذيرد ؛ چه ، از معانى « جدّ » در زبان عربى است : پدر والدين ، مفرد اجداد و جدود ، بخت ، نصيب ، سهم و بهره ، رزق ، و عظمت ؛ همچنين « جدة » به معنى نوى ، و ضد « بلى » كهنگى و فرسودگى است ؛ « جدّد الشى » به معنى آن را نو كرد ؛ « جادّة » به معنى راهى هموار كه عبور و مرور از آن صورت مىگيرد ؛ « جدّ » به معنى اجتهاد و تلاش ؛ « الجديدان » به معنى شب و روز كه به عنوان دو آيت الهى پيوسته و پى در پى تكرار مىشوند . علاوه بر اين ، راغب در المفردات واژهء « جدّ » در آيهء موضوع بحث را به « فيض الهى »