( 1 ) [ 144 ] 2 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : اى بندهء خدا ! آنگاه كه نمازى واجب به جا آوردى ، پس در وقت آن به جا آور همچون نماز بدرود گويى كه مىترسد هيچ گاه به آن باز نگردد و نتواند نماز گزارد و پس آنگاه چشم بر سجدهگاهت انداز . اگر بدانى در سمت راست و چپ تو چه كسى است ، نماز خويش را نيكو به جا مىآورى و آگاه باش كه همانا تو در درگاه كسى هستى كه تو را مىبيند و تو او را نمىبينى .
( 2 ) [ 145 ] 3 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : نمازگزار را سه ويژگى باشد : چون به نماز ايستد نيكىها از گسترهء آسمان بر سرش فرو بارد ؛ فرشتگان او را از زير پاهايش تا گسترهء آسمان در برگيرند ؛ و فرشتهاى ندا برآورد : اى نمازگزار ! اگر بدانى كه با كه مناجات مىكنى ، هيچ گاه از او روى نگردانى و پيوسته نماز گزارى .
( 3 )
پاداش آن كس كه نماز صبح را در اوّل وقت به جا آورد
( 4 ) [ 146 ] 1 - . . . اسحاق بن عمّار گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : اى ابا عبد اللَّه ! مرا از فضيلتمندترين وقت نماز صبح آگاه ساز . امام عليه السّلام فرمود : هنگام طلوع فجر ؛ چرا كه خداوند فرازمند در قرآن مىفرمايد :
إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً
[ اسراء ( 17 ) ، آيهء 78 ] مراد اين است كه فرشتگان روز و فرشتگان شب نماز صبح را مىنگرند ؛ پس چون بنده نماز صبح را هنگام طلوع فجر به جا آورد اين نماز دو بار براى او نوشته شود : هم فرشتگان شب آن را مىنويسند و هم فرشتگان صبح .