( 1 ) [ 1079 ] 2 - . . . امام صادق عليه السّلام در بارهء سخن خداى گرامى و بزرگ كه فرموده : « همانا پروردگارت در كمينگاه است » [ فجر ( 89 ) ، آيهء 14 ] فرمود : كمينگاه ، گذرگاهى سرپوشيده بر روى پل صراط است كه هيچ بندهء ستمكارى نتواند از آن بگذرد .
( 2 ) [ 1080 ] 3 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداى گرامى و بزرگ مىفرمايد : به عزّت و جلالم سوگند كه دعاى ستمديدهاى را در ستمى كه به او روا داشتهاند و او هم همان ستم را در حقّ ديگرى روا داشته نپذيرم .
( 3 ) [ 1081 ] 4 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : به راستى ، خداى گرامى و بزرگ بر يكى از پيامبرانش در سرزمين يكى از گردن فرازان ستمگر وحى نمود : نزد اين ستمگر برو و به او بگو : من تو را براى خونريزى و غارتگرى دارايى مردم ، به فرمانروايى نرساندم و همانا تو را تنها براى اين به فرمانروايى رساندم كه صداى نالهء ستمديدگان را از من باز دارى ؛ زيرا به راستى كه من از ستمى كه به آنان روا داشتهاند نگذرم هر چند كافر باشند .
( 4 ) [ 1082 ] 5 - . . . زيد بن على بن حسين از پدرش عليهم السّلام روايت نموده كه فرمود : آنچه را كه ستمديده از دين ستمكار مىستاند بيش از آن است كه ستمكار از دنياى ستمديده مىستاند .
( 5 ) [ 1083 ] 6 - . . . امام باقر عليه السّلام فرمود : هيچ كس بر ديگرى ستمى روا ندارد جز آنكه خداوند جان و مالش را به همان ستم گرفتار سازد ولى اگر از ستمى كه ميان او و خداى گرامى و بزرگ است توبه كند بخشوده شود .
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 621
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٦٢١