خداى گرامى و بزرگ عذابى فراگير بر آنان فرو فرستد .
( 1 ) [ 1040 ] 2 - . . . امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت نموده كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اگر بندهاى در نهان بر گناهى دست آلايد تنها به خودش زيان رساند و چون آشكارا گناهى از او سر زند و او را به خاطر آن گناه سرزنش نكنند زيانش همه را فرا گيرد . امام صادق عليه السّلام فرمود : اين از آن روست كه با كارش دين خدا را خوار نموده و دشمنان خدا از او پيروى خواهند كرد .
( 2 ) [ 1041 ] 3 - . . . امير مؤمنان على عليه السّلام فرمود : اى مردم ! همانا اگر چند تن در نهان و بىآنكه همگان آگاهى يابند بر گناهى دست آلايند خداى فرازمند تودهء مردم را به خاطر گناه آن چند تن عذاب نكند ولى اگر آشكارا بر گناهى دست يازند و مردم آنان را سرزنش نكنند دو گروه سزاوار كيفر خداى فرازمند گردند . و نيز فرمود : آن هنگام كه سلطهگرى ستمكار ، مردى را از روى ستم و دشمنى بزند و يا بكشد و يا ستمديدهاى را بيازارد اگر نمىخواهيد او را يارى رسانيد در آنجا حاضر نباشيد ؛ زيرا به راستى ، يارى مؤمن بر مؤمن اگر در آنجا حاضر باشد واجب است و عافيت بر شما آسانتر است [ البتّه ] تا آنگاه كه تكليفى بر شما لازم نشده باشد . و نيز فرمود : آن هنگام كه در ميان بنى اسرائيل غفلت و سهل انگارى پديد آمد مرد ، برادر ايمانىاش را از گناه باز مىداشت و او دست از گناه نمىكشيد ولى اين كار باعث نمىشد كه آن اندرز دهنده همخوراك و همنشين و همنوش آن گناهكار نگردد تا اينكه خداى فرازمند در دلهاى آنان نسبت به يك ديگر دشمنى افكند و اين آيات را در بارهء آنان فرو فرستاد كه : « كسانى از بنى اسرائيل كه كافر شدند بر زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند ، اين از آن رو بود كه نافرمانى مىكردند و از اندازه در مىگذشتند * يك ديگر را از كار ناروا و زشتى كه مىكردند باز نمىداشتند و چه كار زشتى انجام مىدادند ! » [ مائده ( 5 ) ، آيهء 78 و 79 ]
( 3 )
كيفر مرد و زن زناكار
( 4 ) [ 1042 ] 1 - . . . امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت نموده كه فرمود : زناكار را شش كيفر