حدّ تواتر منتشر نمىكرد توافق بر آنچه از او شنيده بودند ممكن نمىشد . سپس گويد : پس قرآن معجزهاى است كه بر صدق و راستى او دلالت دارد ، پس اگر آن را به حدّ تواتر نمىرساند معجزهاش منقطع مىشد و در آن وقت حجّتى بر نبوّتش باقى نمىماند . . . » .
دانشمند بزرگوار شيخ بهائى كه در سال 1031 هجرى چشم از جهان فروبسته در كتاب « الزّبدة » گويد : « قرآن متواتر است زيرا انگيزه بر نقلش فراوان بود » .
و در تفسير آلاء الرحمن از او چنين نقل شده كه گفته است :
« اصحاب در ترتيب سورهها و آيات قرآن عظيم بر طبق آنچه اكنون هست اختلاف كردهاند جمعى از آنان پنداشتهاند كه اين كار صحابه است كه بعد از در گذشت پيغمبر انجام دادهاند و در زمان آن حضرت آيات به گونه الآن مرتّب نبوده و سورهها نيز در آن منظّم نشده بود ، و ترتيب سورهها هم بر شيوهاى كه حالا هست در آن دوران نبوده است .
و اين پندارى بىاساس است و حقّ اين است كه ترتيب آيات و انجام سورهها در زمان خود پيغمبر بوده . . . و سپس گويد : و در اينكه آيا زياده و كمى در قرآن شده يا نه اختلاف دارند و درست آن است كه قرآن عظيم از هر گونه دستبردى نگهدارى شده چه از حيث زيادى و چه كاستى ، و دليل بر اين مطلب فرموده خداى تعالى است :
« . . . و انّا له لحافظون » . « 1 » آنچه ميان مردم شهرت يافته است كه نام اميرالمؤمنين - عليه السّلام -
هامش
( 1 ) الحجر : 11 .