وى با اين سخنِ فشرده و كوتاه و استدلال برظهورِ تشيع همزمان با حيات صاحب رسالت اسلام ما را از ادامهء استدلال بر اين حقيقت بىنياز مىسازد .
انتشار تشيع
بيعت غديرِ خم آخرين زمينهاى بود كه رسول حكمت و اصلاح جامعه براى خلافت و جانشينى على - پس از خود - آماده ساخت . جريان غديرخم حادثهاى بود كه ناگهان مردم با آن مواجه شدند . بركه و غديرخم آبهايش نابه هنگام فروكش كرد ، در آنجا درختانِ گشن و بزرگ وجود داشت رسول خدا از سوى خدا مأمور گشت بر روى خارهاى زير اين درخت توقف كند ، صد هزار نفر و يا بيشتر از مسلمين در آن هنگام در چنين مكانى كنار آن حضرت بودند . غدير خم بر سر دو راهى قرار داشت و مردم ممكن بود در آنجا بپراكنند . رسول خدا اين نقطه را محلِ مناسبى براى غنيمت شمردن فرصت يافت تا به همهء حاضران - قبل از آنكه پراكنده شوند - حقيقت را اعلام و با آنها بيعت كند ، و آنان نيز به نوبهء خود اين حقيقت را به كسانى كه در اين محفل عظيم حضور نداشتند خاطرنشان سازند . آنان كه غايب بودند و در اين جلسه حضور به هم نرساندند اين حقيقت - با توجه به كثرت جمعيت از هر بلادى - قطعاً به گوش آنها رسيد . آيا در اين صورت مىتوان تصور كرد كه فردى از فرزندان