روى آورى به بزرگوار او را به بخشش وامى دارد و به پست همت او را به بخل وادار مىكند بزرگواران در تنگدستى به نرمى نگرايند و در توانگرى دل سخت نشوند به آن كس كه از دل دوستش مى داريد اميد ببنديد بخشندگى بايد پيش از پرسش انجام پذيرد و اگر بعد از سوال باشد از روى شرم و فرار از بدگوئى است .
بخل ، همهء بديها را در بر دارد و افسارى است كه انسان را بسوى همهء بديها مى كشاند بخل ورزى ، پردهاى بر چهرهء بى چيزى است بخيلان چنانند كه بى خبر ماندن آنها از گناهان بزرگ آسان تر از اين است كه به احسان اندكى پاداشى دهند اى فرزند آدم ، آنچه بيش از نياز خويش فراهم آورى براى ديگران بجا مى گذارى اى فرزند آدم ، خودت وصى خويشتن در سرمايهات باش و آنچه مى خواهى پس از مرگت برايت انجام دهند خودت انجام ده آن را كه سرمايهاى باشد بايد با آن گرفتاران را رهائى بخشد كسى كه جان خويش را گرامى دارد سرمايهاش را پست شمارد آزمندى و تكبر و حسد ، انسان را بگناهكارى وادار مىكند صفات نيكوى خويش را با نازش و تكبر نابود مكن اگر دوست دارى كه ترا بستايند آز خود را بستايش آشكار مكن
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — Page 440
Contributors: جورج جرداق
P.440