چون به تو خوشامد گويند به نيكوترش پاسخ گوى و چون دستى بكمك كاريت دراز شود به آن پاداشى بهتر ده ، و برترى شايستهء آن كس است كه در خير و خوشامد پيشگام باشد .
اگر انسان بيش از اندازهاش به بهرههاى دنيا دست يابد خوى او براى مردم زشت و ناشناخته گردد چون كسى را بيش از شايستگيش بالا برى منتظر باش كه به همان ميزان قدر ترا پائين آورد مردم را بناگواريهايشان شماتت مكن و در باطل داخل مشو و از حق بيرون ميا از اين كه كسى به سختى افتاد شادمان مباش زيرا نمى دانى كه روزگار با تو چه خواهد كرد جان خويش را از هر پستى بدور دار جز الاغ هيچكس از بزرگوارى كنارهگيرى نكند دادرسى دردمندان و رها بخشى گرفتاران موجب آمرزش گناهان بزرگ است كسى كه سوگوارى را تسليت دهد خداوندش در زير سايهء عرش خويش جاى دهد كودكان بى سرپرست را همچون فرزند خويش ادب بياموز بهنگام خوردن ناتوانها را با خويش برابر شماريد مباد كه خويشاوندانت بستمكارى تو طمع ورزند و دشمنت از دادگريت نوميد گردد
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — Page 436
Contributors: جورج جرداق
P.436