2 . قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ « 1 » 3 . وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ « 2 » 4 . بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ « 3 »
روايات
1 . حمران بن اعين از امام باقر عليه السّلام در مورد آيهء عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً توضيح خواست ، امام عليه السّلام ادامهء آيه را كه مىفرمايد : إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ تلاوت كرده و فرمود : به خدا قسم محمد از كسانى بود كه پروردگار بر علم و اطلاع او به غيب ، رضا داده بود ، امّا اينكه فرموده است : عالِمُ الْغَيْبِ به اين معنى است كه خداوند قبل از اينكه چيزى را خلق كند و علم و تدبير آن را به ملائكه بسپارد خود به آنچه از قضا و قدر الهى كه از آفريدهها پنهان است عالم است ، حمران ! اين همان علمى است كه فقط در نزد خداوند است ، و مشيت خدا نيز در دائرهء همين علم الهى قرار دارد كه هروقت بخواهد آن را به انجام مىرساند و هرگاه مصلحتى باشد ، بدا حاصل مىشود و مشيتش را جارى نمىنمايد . امّا علمى كه از قلم تقدير الهى بگذرد ، ديگر گذشته و اجرا شده است و برگشتنى نيست و آن همان علمى است كه از ناحيه پروردگار به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و سپس به ما مىرسد . « 4 » 2 . امام باقر عليه السّلام در مورد آيه : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ فرمود : « آنها كه مىدانند ، ما هستيم ، و بىنصيبان از دانش ، دشمنان ما هستند و انديشمندان متذكر شونده ، شيعيان ما هستند . » « 5 » 3 . امام صادق عليه السّلام : راسخون و آرامگرفتگان در ژرفاى دانش الهى ما هستيم و