تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
شرق و يكى در مغرب ، دارد « 1 » ، در آنها مردمى هستند كه ابليس را نمىشناسند و از خلقت او بىاطلاعند ، هميشه آنها با ما ديدار مىكنند ، آنچه را نياز دارند از ما مىپرسند ، ما هم به آنها مىآموزيم ، از ما مىخواهند بر ايشان دعا كنيم و در مورد زمان ظهور قائم ما ، از ما سؤال مىكنند ، اهل عبادت و مجاهدهء شديد هستند . » تا آنجا كه فرمود : « گروهى از آنها هستند كه از زمانى كه منتظر قائم هستند سلاح را كنار نگذاشته‌اند ، از خدا درخواست مىكنند كه آن حضرت را به ايشان بنماياند . « 2 » 18 . هشام بن سالم مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند در مشرق شهرى دارد به نام جابلقا كه دوازده هزار دروازدهء طلايى دارد و بين هر دروازه با دروازهء مجاورش يك فرسخ فاصله است . هر درى برجى دارد كه در آن دوازده هزار رزمنده با اسبهاى آماده و سلاح برنده منتظر قيام قائم ما هستند ، و خداوند در مغرب شهرى دارد به نام جابرصا ( جابلصا ) ، « 3 » سپس امام عليه السّلام فرمود كه آن هم مثل جابلقاست و در انتظار قائم ما هستند . » 19 . مفضّل مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « همراه با قائم عليه السّلام سيزده نفر زن هستند . » عرض كردم : « به آنها چه كارى واگذار مىكند ؟ » فرمود : « آنها مجروحان را مداوا و از بيماران نگهدارى و پرستارى مىكنند ، همچنانكه در زمان پيامبر چنين بود . » « 4 » ، در ادامه حديث نامهاى آنها ذكر شده است . 20 . جابر جعفى از امام باقر عليه السّلام نقل مىكند : « . . . به خدا قسم ، سيصد و چند ده نفر كه پنجاه نفر زن در ميان آنها هستند ، بدون قرار قبلى ، مثل تكه‌هاى ابر پاييزى كه به سرعت باد در حركتند ، يكى پس از ديگرى وارد مكه مىشوند و گرد هم مىآيند و آن مصداق همين آيه شريفه است كه فرمود :
أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ
هامش
( 1 ) . مقصود از اينكه خداوند شهرهايى دارد ، شايد اين باشد كه مردم از آنها بىاطلاعند و فقط خداوند به حال آنها عالم است ، يا اينكه خداوند به آنها عنايتى ويژه دارد ، يا هردو ، و گرنه تمام هستى از آن خداست و اختصاص دو شهر به خدا معنى ندارد . و اللّه العالم . مترجم ( 2 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 522 ، روايت 405 . ( 3 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 522 ، روايت 406 . ( 4 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 575 ، روايت 725 .