تلاش عبد الله بن مطيع براى بازگرداندن امام عليه السّلام
( 1 ) سپس حسين [ عليه السّلام ] به سوى كوفه رهسپار شد تا اينكه به آبگيرهاى از آبهاى عرب رسيد كه عبد الله بن مطيع عدوى هم در آنجا بود ، [ امام عليه السّلام ] آنجا پياده ، [ عبد الله ] وقتى حسين [ عليه السّلام ] را ديد برخاست ، به سويش رفت ، و گفت : پدر و مادرم به فدايت اى پسر رسول خدا [ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ] ، چه شد كه اينجا آمدهاى ؟ ! حسين [ عليه السّلام ] فرمود : اهالى عراق برايم نامه نوشتهاند و مرا نزد خويش دعوت نمودهاند .
[ ناگهان ] عبد الله بن مطيع گفت : شما را به خدا اى پسر رسول خدا [ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ] ، مگذار حرمت اسلام شكسته شود ! شما را به خدا حرمت رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را حفظ كن ! شما را به خدا حرمت عرب را نگه دار ! و الله اگر آنچه را كه [ امروز ] در دست بنى اميه است [ يعنى حكومتشان را ] بطلبى شما را مىكشند و اگر شما را بكشند بعد از شما هرگز از كسى نمىهراسند .
و الله اين كار موجب هتك حرمت اسلام و قريش و عرب خواهد شد اين كار را انجام مده ، به كوفه نرو ، و متعرض بنى اميه مشو ، [ ولى ابى عبد الله عليه السّلام ] نپذيرفت و به راه خويش ادامه داد . « 1 »
خزيميّة « 2 »
( 2 ) حسين [ عليه السّلام ] آمد تا به آبى بالاى زرود رسيد . [ كه خزيميّة نام داشت . « 3 » ]
هامش
( 1 ) تاريخ طبرى ، 5 / 395 و 396 ، ادامه خبر محمد بن قيس و ارشاد شيخ مفيد ، 2 / 71 و 72 با اندكى تفاوت .
( 2 ) خزيميه : براى كسى كه از كوفه مىآيد بعد از زرود واقع است گفتند بين خزيميه و ثعلبيّه سى و دو ميل فاصله است و جزو منازل حجاجى است كه از كوفه مىآيند . رك : معجم البلدان ، 2 / 370 .
( 3 ) تاريخ طبرى ، 5 / 396 ، ادامهء خبر محمد بن قيس .