من غمّ »
؛ « هر گاه خداوند گروهى يا بندهاى را دوست بدارد مانند باران بر او بلا فرو مىريزد و هيچ گاه او از غم و محنت بيرون نمىرود . » و اگر نه اين بود هرگز در حديث نمىآمد كه :
« ما من جرعتين احبّ الى اللَّه تعالى ان يجرعهما عبده المؤمن في الدّنيا من جرعة غيظ كظم عليها و جرعة حزن عند مصيبة صبر عليها بحسن عزاء و احتساب . »
« هيچ جرعهاى نزد خدا محبوبتر از دو جرعه نيست ؛ يكى جرعه خشمى كه مؤمن آن را فرو برد و ديگر شربت مصيبتى كه با شكيبايى بنوشد و براى خدا صبر كند . » و اگر چنين نبود اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله براى كسى كه به آنها ظلم و ستم روا مىداشت دعا نمىكردند كه عمرش طولانى گردد و بدنش سلامت باشد و مال و فرزندش زياد شود ( يعنى اگر عمر طولانى و سلامت بدن و كثرت مال و فرزند خوب بود اصحاب رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله براى دشمن خويش طلب نمىكردند ) و اگر اين چنين نبود به ما نمىرسيد كه هر گاه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله مردى را مخصوصا ترحم مىنمود و طلب مغفرت براى او مىكرد شهيد مىشد .
پس اى عمو و پسر عمو و عموزادهها و برادرانم ! بر شما باد به صبر و رضا و تسليم و به شما توصيه مىكنم كه امر مشكلات را به خداوند عز و جل واگذار نماييد و از قضا و قدر او راضى و خرسند شويد و صبر و بردبارى پيشه كنيد و به دستورهايى كه به هنگام مصيبت و بلا داده است تمسك جوييد و امر او را اطاعت كنيد ( و در
مسكن الفؤاد (آرام بخش دل داغديدگان) (فارسى) — صفحة 310
مساهمون: الشهيد الثاني
ص٣١٠