فصل اين فصل در مورد نوحه سرايى براى مردگان است و اين كه نوحه سرايى اگر با سخن نيكو و راست باشد جايز است .
نوحه سرايى اولا ؛ بايد با داد و فرياد و جزع و فزع نباشد و ثانيا ؛ آنچه در مورد فضايل و مناقب آن مرده گفته مىشود راست باشد يا اين كه اعتماد داشته باشد كه راست است و گر نه اگر نوحه سرايى با داد و فرياد و جزع باشد يا آنچه در مورد فضايل آن ميت گفته مىشود دروغ باشد مسلم جايز نيست بلكه حرام است و باعث از بين رفتن اجر مىگردد . در اين زمينه نيز شواهد مختصرى از رفتار معصومين عليهم السّلام ذكر مىگردد .
از انس بن مالك روايت است كه گفت : چون از دفن پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فارغ شديم حضرت فاطمه عليها السّلام نزد من آمد و گفت : اى انس ! چگونه نفس شما را همراهى كرد كه خاك به صورت پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله بريزيد ؟
سپس گريست و فرمود :
« يا ابتاه اجاب ربّا دعاه يا ابتاه من ربّه ما ادناه . »
« اى پدر كه دعوت پروردگارت را اجابت كردى ، چقدر به پروردگارت نزديكى »
اى دو جهان زير زمين از چه * خاك و نه خاكنشين از چه