الغدير ( فارسي ) — Page 210

Contributors: جمعي از مترجمين

P.210

دليل رفعت شأن على اگر خواهى به اين كلام دمى گوش خويشتن مىدار چه خواست مادرش از بهرزادنش جائى درون خانه خاصش بداد جا ستار پس آن مطهره با احترام داخل شد در آن مقام مقدس بزاد مريم وار برون چه خواست كه آيد پس از چهارم روز ندا شنيد كه [ نامش برو على بگذار ] فداى نام چنين زاده اى بود جانم چنين امام گزينيد يا اولى الابصار

از رباعيات اوست :

اى مانده ز كعبهء محبت مهجور افتاده ز راه مهر صد منزل دور با حب عمر ، دم مزن از مهر نبى كى جمع توان نمود با ظلمت نور

* *

بما رسيده حديث صحيح مصطفوى كه هست بعد پيمبر امام هشت و چهار كسى نكرده ز امت بدين حديث عمل به غير پيرو آل و ائمهء اطهار

* * *

اى طالب علم دين ز من گير خبر تا چند دوى در بدر اى خسته جگر خود را برسان به شهر علم اى غافل شو داخل آن شهر ، و ليكن از در

* *

نبى چو وارد خم گشت بر سر منبر خليفه كرد على را به گفتهء جبار نهاد بر سر او تاج وال من والاه ز امتش بگرفت از براى او قرار و ليك آنكه به بخبخ نمود تهنيتش بكرد از پى اقرار خويشتن انكار فتاد بر سر حارث ز غيب سنگ قضا چه گشت منكر نص غدير ، آن غدار

* * از رباعيات او :

از دورى راه خويشتن يادى كن آماده ز بهر سفرت زادى كن