63 - نظام الدين محمّد پسر حسين قرشى ساوجى ، كه « جامع عباسى » استادش را پس از وفات وى تكميل كرده است .
64 - سيد ميرزا رفيع الدين محمّد نائينى متوفاى سال 1081 ، كه از شيخ بهائى اجازه روايت دارد ( لؤلؤة البحرين ، مستدرك 3 : 390 ) .
65 - شيخ محمّد بن عاملى تبنينى ( امل الامل ) .
66 - شيخ محمود بن حسام الدين جزايرى ، كه از شيخ بهائى روايت مىكند ( لؤلؤة البحرين ، مستدرك 3 : 390 ) .
67 - ملا محمّد صدر الدين محب على تبريزى كه « الاثنى عشريات » و « مفتاح الفلاح » استادش را ترجمه كرده است .
68 - سيد محمّد تقى پسر ابو الحسن حسينى استر آبادى « امل الامل » .
69 - مولى علاء الدين محمّد پسر بدر الدين محمّد قمى .
70 - مولى محمّد رضا بسطامى كه در سال 1030 شيخ بهائى اجازه اى بر وى داده است و متن اجازه را در نسخه اى از كتابش « الحبل المتين » نوشته است .
71 - مولى محمّد تقى مجلسى متوفاى سال 1070 كه از شيخ اجازه روايت دارد . ( اجازات بحار ص 105 ، مستدرك الاجازات ) .
72 - شيخ حسام الدين محمود پسر درويش على حلى نجفى ، كه از شيخ اجازه روايت دارد ، « رياض العلماء ، المستدرك 3 : 424 و اجازهء شيخ عبد الواحد بورانى به شيخ ابو الحسن شريف ) .
73 - مولى صدر الدين محمّد شيرازى معروف به « ملا صدرا » متوفاى 1050 كه از شيخ بهائى اجازه روايت دارد . ( المستدرك 3 : 424 ) .
74 - مولى صفى الدين محمّد قمى كه مطابق اجازه اى كه در سال 1015 از او گرفته است روايت مىكند اجازات البحار ص 130 .
75 - مولى محمّد باقر پسر محمّد مؤمن سبزوارى متوفى سال 1090 ( 1 ) .
هامش
( 1 ) اين قول را صاحب روضات الجنات در ص 117 آورده ، و شايد هم اشتباه كرده زيرا ملاى سبزوارى در سال 1017 متولد شده و بهنگام وفات شيخ بهائى فقط 13 سال داشته است .